#حکایتساندویچی فلافل بخوریمقبل از ما 8 نفر تو صف هستند و مغز ما شروع میکنه به حساب کتاب :هشت نفر تو صفن و هر ساندویچ را 3 دقیقه ای میده و میشه ساعتی 20 تا و هر فلافل را 3 هزار تومان میده در حالیکه واسه خودش حداکثر 600 تومان در اومدهتعطیلی هم 4 روز در ماه ؛ به عبارتی میکنه ماهی X تومان درآمدشه ، ای پفيوز ! اون وقت من با لیسانسم نصف این رقم درآمد دارم ! ای لعنت به این اقتصاد.این بود اعتدالی که قولشو داده بودید؟!!بعد فلافله میشه زهرمارمونرفتیم 20 تومان دادیم واسه یه تئاتر روحوضی که با زن و بچه مون بخندیم دو ساعت؛  تا میشینیم  خودبخود بعد یه ربع تعداد صندلی ها را میشمریم و میگیم هر نفر فلان قدر داده و یارو شبی اینقدر میزنه به جیب...ای پفیوز! من کارمندبانک با این همه مسولیت باید اینقدر دربیارم و این یارو سیاه بازه جلف خالتور باید فلان قدر بیشتر در بیاره...؟بعدش سیاه بازیه زهرمارمون میشهتو سینما، سوپر مارکت، اتوبوس، کلاس دانشکده ، و تقریبا همه جا داریم حساب کتابهای احمقانه میکنیم که لذتمون را زهرمارمون کنه و یادمون میره حیف عمر ، بزرگترین ثروت که صرف ریاضیات احمقانه بشودتمرین کنیم از این به بعد وقتی رفتیم تو یک فلافل فروشی به  لذت زیادی که فلافل بهمون میده فکر کنیم نه درآمد طرف و مقایسه های مخرب. همین مقایسه کردنه که زندگی رو به خیلی هامون زهر کرده. اگر یه نفر داره زحمت میکشه پولی درمیاره نوش جونش. خدا بیشتر بهش بده🌷🌷🌷🌷