.مهمانی ادگار ,,,,,,,ادگار، پیرمردی ۹۶ ساله، به پسرش که ۶۲ ساله بود گفت : • پسرم… • بله پدر! بفرمای

.مهمانی ادگار ,,,,,,,ادگار، پیرمردی ۹۶ ساله، به پسرش که ۶۲ ساله بود گفت : • پسرم… • بله پدر! بفرمایید. • می‌خواهم با دوستانم یک دورهمی بگذارم لطفا در برگزاری‌اش کمکم کنی. • حتماً پدر، نگران نباشید، کمکتان می‌کنم. •چه کمکی میخواهی ؟ • پدر، برای مهمانی!!! • آهااا بله!!! یک لحظه یادم رفت!آن بعدازظهر، پسرش پدر را به آشپزخانه صدا می‌زند و برگه‌ای را که روی یخچال چسبانده، به او نشان می‌دهد که رویش نوشته بود ؛۱- قهوه سرو کن.۲- ساندویچ‌ها را سرو کن.۳- نوشابه و نوشیدنی‌ها را سرو کن.۴- کیک را سرو کن.ادگار گفت: • عالیه! حالا دیگر مشکلی نخواهم داشت. • ممنون پسرم!آن بعدازظهر، دوستانش رسیدند. هیچ‌کدام کمتر از ۸۰ سال نداشتند.ادگار، که میزبان خوبی بود، آن‌ها را به سالن غذاخوری راهنمایی کرد و خودش به آشپزخانه رفت.و خواند ؛۱- قهوه را سرو کن.و برای دوستانش قهوه آورد.بعد از مدتی صحبت، ادگار که کمی مضطرب شده بود، دوباره به آشپزخانه رفت و خواند ؛۱- قهوه را سرو کن.و دوباره برایشان قهوه ریخت…و این کار را چهار بار تکرار کرد.در پایان، دوستانش خداحافظی کردند و رفتند.در راه یکی از دوستانش به دیگری گفت:• تیتو، متوجه شدی؟ چه میزبان بدی بود ادگار، حتی یک فنجان قهوه هم برایمان نیاورد!!!تیتو جواب داد:• ادگار؟؟ درباره‌ی چه کسی حرف می‌زنی؟آن شب، پسر ادگار به خانه‌ی پدرش برگشت و با تعجب دید که ساندویچ‌ها، نوشیدنی‌ها و کیک هنوز دست‌نخورده‌اند. از پدرش پرسید: • پدر، چی شد؟ادگار جواب داد: • پسرم، باور نمی‌کنی! هیچ‌کدامشان نیامدند…نتیجه‌ی داستان:بیایید همین حالا دور هم جمع شویم، تا زمانی که هنوز یکدیگر را به یاد می‌آوریم و می‌شناسیم…این را برای دوستانت بفرست، قبل از آنکه یادت برود آن‌ها چه کسانی هستند..