■ یادداشتی برای منتقدان ادبیات گیلکی● ادبیات معاصر گیلکی نیاز به نقد دارد  دوات، پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگ، فلسفه، هنر و ادبیات، گنج‌خانه: تی.اس.الیوت شاعر و نویسنده نامدار انگلیسی در جایی گفته است :«آن ملتی که به خلق نویسندگان و بخصوص شاعران بزرگ تن در ندهد زبانش رو به افول  خواهد گذاشت و فرهنگش زوال خواهد پذیرفت و شاید در فرهنگ قوی تری بکلی جذب شود... زیرا اگر ادبیات زنده ای نداشته باشد بیشتر و بیشتر با ادبیات گذشته بیگانه خواهد شد. اگر تداوم را نگه ندارد ادبیات گذشته اش بیشتر از او دور می شود تا آن جا که چون ادبیات بیگانه ای برای او غریب می گردد...»این کلام الیوت حکایت امروز گیلکی پردازان ست : سالهاست برای مکتوب کردن ادبیات گیلکی عده‌ای به راستی تلاش میکنند تا آن جا که ممکن است با خلق آثار فاخر ادبیات این زبان را زنده نگهدارند اما بیشتر نخبگان فرهنگی و منتقدان ادبی صاحب‌نظر از گویشوران همین زبان که به گفته الیوت باید به روند حیات ادبی زبان تداوم بخشند از بس که از جوهر زبان مادری خود دور شده و از رفاقت با آن فاصله گرفته اند  ، صور خیال ، ظرایف و پیچیدگیهای‌ نهفته در آنرا چون  در نمی‌یابند ، قادر به درک آنی و سریع اثر نیستند . در نتیجه  نسبت به آن بی‌تفاوت عمل میکنند و گناه را به گردن شاعر و زبان شعر می‌اندازند. گویشوران عادی که جای خود دارند ! زمان آن رسیده است منتقدان بیداردل به ادبیات بومی و آگاه به دقایق زبان گیلکی به ادبیات نوین گیلکی نگاه همه‌جانبه ، منصفانه و مجاب کننده‌ای داشته باشند تا سیر " تداوم " به گفته الیوت صحیح انجام گیرد و ادبیات مکتوب گیلکی پیروز از میدان در آید . ادبیات نوین گیلکی  و شاعران و نویسندگان گیلکی پرداز بشدت به نقد ادبی و سازنده منتقدان آگاه به ریزبینیهای این زبان و ادبیات نیاز دارند . البته منتقد نیز باید خود به اندازه شاعر یا نویسنده به زبان گیلکی مسلط و بر دقایق آن واقف باشد تا در نقد به خطا نرود. پویایی ادبیات زبان گیلکی در همدمی بیشتر  شاعر و نویسنده گیلک با منتقد مسلط به گیلکی است.م.پ.جکتاجی@giltajhttps://t.me/davat1394/18528