📌 ریشه‌یابی لغزش؛ میانِ نسیان و آرزوهایِ کمال‌گرایانه📍 نکات دعوی تربیتی - ١١▪️ در تحلیلِ چراییِ خو

📌 ریشه‌یابی لغزش؛ میانِ نسیان و آرزوهایِ کمال‌گرایانه📍 نکات دعوی تربیتی - ١١▪️ در تحلیلِ چراییِ خوردن از شجرۀ ممنوعه، خداوند متعال حقیقت را چنین بیان می‌فرماید: «وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَىٰ آدَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا» (ما پیش از این با آدم پیمان بستیم [که از آن درخت نخورد]، اما او فراموش کرد و در او عزمِ [استواری بر گناه و نافرمانی] نیافتیم). مفهوم این آیه آن است که لغزشِ آدم (ع)، برخاسته از یک تصمیمِ آگاهانه برای سرکشی در برابر پروردگار نبود؛ بلکه او در اثرِ فشارهای روانی و وسوسه‌های پی‌درپیِ شیطان، دچار «نسیان» و غفلت از آن پیمان شد.▪️ ابلیس برای نفوذ در جانِ آدم، بر روی گرایش‌های فطریِ انسان یعنی «میل به بقا» و «رسیدن به کمال» دست گذاشت. او با این ادعا که میوه‌ی این درخت، انسان را به مقام «فرشتگی» یا «زندگی جاودانه» می‌رساند، توانست بر اراده‌ی آدم تأثیر بگذارد. در واقع، شیطان از یک نیازِ متعالی در وجودِ انسان، نردبانی برای سقوطِ او ساخت. ▪️ نکته‌ی عمیق‌تر این است که آدم (ع) گمان می‌کرد شیطان در ادعای خود صادق است؛ زیرا تصور نمی‌کرد کسی جرئت کند به نامِ خدا سوگندِ دروغ یاد کند. پس این لغزش، آمیزه‌ای از پاک‌دلیِ آدم و مکرِ بی‌سابقه‌ی ابلیس بود. اما به محضِ آنکه از آن درخت چشیدند، پوششِ معنوی و کرامتِ آنان فرو ریخت و با حقیقتِ عریانِ اشتباهِ خود روبرو شدند؛ چنان‌که قرآن می‌فرماید: «فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا...» 📚 منبع: المستفاد من قصص القرآن للدعوة والدعاة، الباب الأول (قصة آدم عليه السلام) ✍ عبد الكريم زيدان📝 تدوین: نوگرا #المستفاد🌱 @dawate 💡 نکته دعوی (تحلیل و استخراج کاربردی)✔️موضوع: بصیرت در شناختِ انگیزه‌های درونی▪️یک داعی و فعالِ تربیتی باید بداند که لزوماً همه‌ی خطاها از جنسِ «شرارت» نیست؛ گاهی بزرگ‌ترین لغزش‌ها در لباسِ «آرزوهایِ خوب» ظاهر می‌شوند. ▪️شیطان وقتی ببیند یک دعوتگر به گناهانِ پست تمایلی ندارد، از درِ «توسعه‌ی دعوت» یا «ماندگاریِ نام و اثر» وارد می‌شود.✔️درس بزرگ: مراقب باشید که میل به «دیده شدن» یا «تأثیرگذاریِ بیشتر»، شما را به انجام کارهای خلافِ احتیاط و غفلت از اصولِ صریحِ شرعی نکشاند. ۱. نسیان و غفلت، همیشه در کمینِ اهلِ دعوت است؛ پس تذکرِ مداوم به خویشتن ضرورت دارد. ۲. بصیرت یعنی بدانیم هر کجا که پای «مقام» و «ماندگاری» (ملک و خُلد) در میان باشد، احتمالِ حضورِ پررنگِ وسوسه‌های شیطان نیز هست. حتی اگر نیتِ شما رسیدن به مقاماتِ معنوی باشد، هرگز نباید از «حدود و خطِ قرمزهایِ الهی» عبور کنید.