📌 توبه؛ کیمیایِ تبدیلِ شکست به پیروزی در مسیرِ دعوت📍 نکات دعوی تربیتی - ١٨▪️ لغزش و خطایِ حضرت آدم (ع)، علی‌رغمِ ظاهرِ دردناکش، پرده از یک ویژگیِ متعالی در وجودِ او برداشت و آن «استعدادِ بی‌کران برای توبه و بازگشت به سویِ خالق» بود. این حادثه به ما می‌آموزد که اگرچه گناه، مایه‌یِ دوری است، اما پشیمانیِ صادقانه‌یِ پس از آن می‌تواند بنده را به مقامِ «اجتباء» (برگزیدگی) برساند. در واقع، ابلیس با وسوسه‌یِ خود قصدِ خوار کردنِ آدم را داشت، اما پناه بردنِ سریعِ آدم به درگاهِ الهی، مکرِ شیطان را به خودش بازگرداند و انسان را در جایگاهی قرار داد که با تواضع و استغفار، نزدِ پروردگار مقرب‌تر گشت. ▪️ بر هر دعوتگر و داعی راهِ حق لازم است که این بصیرتِ بزرگ را به توده‌یِ مردم منتقل کند؛ چرا که شیطان با نفوذ در لایه‌هایِ ضعفِ بشر، همواره می‌کوشد تا پس از هر خطا، بذرِ «ناامیدی» را در دلِ مؤمن بکارد تا او را از ادامه‌یِ بندگی بازدارد. وظیفه‌یِ اهلِ دعوت این است که به مردم یادآوری کنند راهِ بازگشت همیشه گشوده است و لغزش، پایانِ راه نیست، بلکه می‌تواند آغازی جدید برای یک بندگیِ خاضعانه‌تر باشد.▪️ سلاحِ اصلیِ یک دعوتگر برای بیمه کردنِ جامعه در برابرِ هجمه‌هایِ پی‌درپیِ شیطان، ترویجِ فرهنگِ «استعانت و پناه بردنِ دائمی به خدا» است. باید به مردم آموخت که در برابرِ این دشمنِ کینه‌توز، تنها راهِ نجات، اعتماد به قدرتِ الهی است؛ چنان‌که خداوند می‌فرماید: «وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ» (و هر کس بر خدا توکل کند، او برایش کافی است).📚 منبع: المستفاد من قصص القرآن للدعوة والدعاة، الباب الأول (قصة آدم عليه السلام) ✍ عبد الكريم زيدان📝 تدوین: نوگرا #المستفاد🌱 @dawate 💡 نکته دعوی (تحلیل و استخراج کاربردی)✔️موضوع: استراتژیِ «امیدآفرینی» در تربیتیکی از مهلک‌ترین اشتباهاتِ یک داعی، برخوردِ خشن و مأیوس‌کننده با افرادِ گناهکار است. اگر محتوایِ دعوت ما به گونه‌ای باشد که خطاکاران احساس کنند راهی برای بازگشت ندارند، ما نادانسته در زمینِ شیطان بازی کرده‌ایم.✔️درس بزرگ:هنرِ یک دعوتگر موفق این است که از «بحرانِ گناه»، یک «فرصتِ تربیتی» بسازد.۱. به مخاطب بیاموزید که بزرگیِ خداوند، بسیار فراتر از بزرگیِ گناهِ اوست. ۲. تاکید کنید که شیطان از «توبه‌ی ما» بیشتر می‌ترسد تا از «بی‌گناهیِ ما»؛ زیرا توبه آمیخته به شکستی است که کبرِ پنهانِ انسان را نابود می‌کند. یک داعی حکیم، همیشه چراغِ امید را در دلِ شکست‌خوردگان روشن نگاه می‌دارد تا مکرِ شیطان در ناامید کردنِ خلق، بی‌اثر شود.