📌 فرجامِ غفلت؛ سقوط در دامِ سوگندِ دروغین📍 نکات دعوی تربیتی - ١٠▪️ سرانجام، وسوسه‌های پی‌درپی و فر

📌 فرجامِ غفلت؛ سقوط در دامِ سوگندِ دروغین📍 نکات دعوی تربیتی - ١٠▪️ سرانجام، وسوسه‌های پی‌درپی و فریب‌کاری‌های ابلیس به ثمر نشست و آدم و همسرش در برابر خواسته او تسلیم شده و از آن درختِ ممنوعه خوردند. به محض آنکه از میوه آن چشیدند، پوششِ کرامت از تنشان فرو ریخت و زشتی‌هایشان (برهنگی) بر آنان آشکار شد؛ پس با شتاب شروع کردند به چسباندنِ برگ‌های درختان بهشت بر خود تا خویشتن را بپوشانند.قرآن کریم این صحنه را چنین توصیف می‌کند: «فَدَلَّاهُمَا بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ» (پس او با فریب، آن‌ها را به سقوط کشانید؛ و هنگامی که از آن درخت چشیدند، برهنگی‌شان بر آنان آشکار شد و شروع کردند به پوشاندن خود با برگ‌های بهشتی). ▪️ ابلیس با بهره‌گیری از آرزوی «جاودانگی» و سوگندهای مکرر، آنان را فریفت. شیطان همچنان به فریب‌کاری خود ادامه داد تا آنکه آنان در برابر جاذبه‌ی «بقا» و لجاجتِ شیطان در سوگند خوردن، دچار لغزش شدند و از میوه درخت خوردند.▪️ در تحلیلِ علتِ این لغزش، ابن‌عباس (رض) می‌گوید: «ابلیس با سوگند یاد کردن، آن‌ها را فریفت.»در واقع، حضرت آدم (ع) گمان نمی‌کرد که هیچ آفریده‌ای جرئت داشته باشد به نامِ «خداوند» سوگندِ دروغ یاد کند!نیتِ پاک و اعتمادِ مطلقِ آدم به قداستِ نام پروردگار، به دریچه‌ای تبدیل شد که شیطانِ مکار از همان‌جا برای ضربه زدن وارد شد.📚 منبع: المستفاد من قصص القرآن للدعوة والدعاة، الباب الأول (قصة آدم عليه السلام) ✍ عبد الكريم زيدان📝 تدوین: نوگرا #المستفاد🌱 @dawate💡 نکته دعوی (تحلیل و استخراج کاربردی)موضوع: هوشیاری در کنارِ پاک‌دلی؛ نیازِ مبرمِ دعوتگربسیاری از دعوتگران به سبب روحِ پاک و باطنِ سالمی که دارند، گمان می‌کنند همه‌ی انسان‌ها (حتی مخالفان) به اصولِ اخلاقی پایبندند.× اما داستانِ آدم (ع) به ما هشدار می‌دهد که دشمنانِ راه حق، برای زمین زدنِ یک داعی، حتی از مقدسات و نامِ «خدا» هم مایه می‌گذارند.✔️درس بزرگ: پاک‌دلی نباید با «ساده‌لوحی» اشتباه شود. ۱. یک دعوتگر باید بداند که لزوماً هر کسی که با زبانِ دین یا سوگندِ غلیظ سخن می‌گوید، خیرخواه نیست. ۲. معیارِ حرکتِ ما باید «نصِّ صریح الهی و حدودِ شرع» باشد، نه احساساتی که بر اثرِ ادعاهایِ مذهبیِ دیگران در ما برانگیخته می‌شود.▪️یک داعی موفق کسی است که قلبی به پاکیِ کبوتر و هوشی به تیزیِ عقاب داشته باشد تا در کمین‌گاهِ «شعارها و سوگندهایِ دروغین» گرفتار نشود.