📌 ریشه‌یابیِ سرکشی؛ نژادپرستی و قیاسِ باطلِ ابلیس📍 نکات دعوی تربیتی - ٧▪️ ابلیس از نژادِ فرشتگان ن

📌 ریشه‌یابیِ سرکشی؛ نژادپرستی و قیاسِ باطلِ ابلیس📍 نکات دعوی تربیتی - ٧▪️ ابلیس از نژادِ فرشتگان نبود، بلکه از جنیان بود؛ اما چون در میانِ آنان و به شیوه‌ی آنان عبادت می‌کرد، مخاطبِ فرمانِ الهی برای سجده قرار گرفت. قرآن کریم صراحتاً می‌فرماید: «او از جنیان بود، پس از فرمانِ پروردگارش سرپیچی کرد.» (سوره کهف: ۵۰). ▪️ ابن‌قیم (رح) می‌گوید: «ابلیس در ظاهر و صورت با فرشتگان بود، اما در باطن و ریشه‌ی خلقت با آنان تفاوت داشت؛ چرا که او از آتش و فرشتگان از نور آفریده شده بودند.»▪️ علتِ نافرمانیِ ابلیس، ادعای پوچِ او مبنی بر «خودبرتربینی» بود. او گمان می‌کرد نژاد و عنصرِ خلقتش بر آدم (ع) برتری دارد و گفت: «من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گِل.» (سوره اعراف: ۱۲). ابلیس با این سخن، نافرمانیِ خود را توجیه کرد؛ زیرا به زعمِ باطلِ او، شایسته نیست که برتر (آتش) در برابرِ فروتر (گِل) سجده کند.▪️ ابلیس مرتکبِ یک «قیاسِ فاسد و نادرست» شد؛ او تنها به ماده‌ی اولیه‌ی خلقت نگریست و از تشریف و کرامتی که خداوند با قدرتِ خود و دمیدنِ روحِ الهی به آدم (ع) بخشیده بود، غافل ماند. همچنین او از این حقیقت چشم‌پوشی کرد که «خاک و گِل» در ذاتِ خود دارای آرامش، وقار، فروتنی، بردباری و استعدادِ رشد و رویش است؛ در حالی که «آتش» با سوزندگی، اضطراب، سبک‌سری و شتاب‌زدگی همراه است. 📚 منبع: المستفاد من قصص القرآن للدعوة والدعاة، الباب الأول (قصة آدم عليه السلام) ✍ عبد الكريم زيدان📝 تدوین: نوگرا #المستفاد🌱 @dawate 💡 نکته دعوی (تحلیل و استخراج کاربردی)موضوع: خطرِ «من از او بهترم» در قلبِ داعیسقوطِ ابلیس از آنجا آغاز نشد که خدا را نشناخت، بلکه از آنجا آغاز شد که خود را «برتر» از دیگری دید. این خطرناک‌ترین لغزشی است که می‌تواند گریبان‌گیرِ یک دعوتگر شود.▪️درس بزرگ: یک داعی هرگاه احساس کند به خاطرِ علم، تقوا یا جایگاهِ دینی‌اش، از مخاطبان خود «برتر» است، در واقع در حالِ تکرارِ منطقِ ابلیسی است. ۱. نژادپرستیِ معنوی: هیچ‌گاه نباید ظاهرِ گناه‌کارِ مردم را با باطنِ خود مقایسه کنیم. ۲. قیاسِ اشتباه: ممکن است کسی در ظاهر از ما پایین‌تر باشد، اما خداوند در وجودِ او استعدادی برای تحول قرار داده باشد که ما از آن بی‌خبریم. 🔅خلق‌وخویِ «خاک‌ساری» است که باعث رویشِ دعوت می‌شود، نه آتشِ «تکبر» که هر چه ساخته‌ایم را خاکستر می‌کند.