📌 آفت خودبرتربینی در عبادت و حقیقت استقامت، در داعیان دین!▪️ پند پدر به فرزند شب‌زنده‌دار:ابواسحاق شیرازی، فقیه برجسته شافعی (متوفای ۴۷۶ هجری در بغداد) رحمه‌الله می‌گوید:«شبی را همراه پدرم به شب‌زنده‌داری سپری کردم، در حالی که اطرافیان ما همگی در خواب بودند؛ به پدرم گفتم: هیچ‌یک از این‌ها برنخاست تا دست‌کم دو رکعت نماز بگزارد!پدرم فرمود: ای فرزندم! اگر تو نیز می‌خوابیدی، برایت بسیار بهتر از آن بود که به عیب‌جویی و نکوهشِ خلق خدا بیفتی.»﻿✔️ استقامت در دینداری؛ توفیق الهی یا دستاورد شخصی؟❌ پایبندی و دینداری‌ات هرگز به تو این حق را نمی‌دهد که لغزش و گمراهیِ دیگران را به تمسخر بگیری!❌ پس هرگز به گناهکار با دیده‌ی تکبر و خودبرتربینی منگر! چرا که دل‌ها میان دو انگشت از انگشتان [قدرتِ] خدای رحمان است و هرگونه که بخواهد آن‌ها را دگرگون می‌سازد.✔️هنگامی که خداوند تو را برای پیمودن مسیر هدایتش برگزید، × نه به سبب امتیاز و برتریِ شخصی تو بود × و نه به جهت طاعتی از سوی تو؛ بلکه رحمتی از جانب پروردگار بود که شامل حالت گردید؛ رحمتی که چه بسا هر لحظه امکان سلب آن وجود دارد.✖️ از این رو، هرگز به عمل و عبادت خود مغرور مشو و به کسی که از راه حق منحرف شده با نگاه تحقیر منگر، چرا که اگر فضل و رحمت خدا بر تو نبود، بی‌گمان اکنون تو به جای او بودی!✔️ هشدار قرآنی به داعیان دین درباره پایداری بر حق:مبادا گمان کنی که پایداری و ثبات‌قدم بر صراط مستقیم، دستاوردی فردی است؛ زیرا خداوند به پیامبرش که والاترینِ انسان‌هاست فرمود:«و اگر ما تو را استوار و پایدار نمی‌داشتیم، نزدیک بود اندکی به سوی آنان تمایل پیدا کنی» [اسراء: ۷۴]؛ حال که پیامبر خدا چنین مورد خطاب قرار می‌گیرد، تکلیف من و تو چگونه خواهد بود؟!!❗️ حقیقت عبادت در کلام سلف صالح:خلیفه عمر بن عبدالعزیز رحمه‌الله می‌فرماید:«ما سلف صالح را در حالی درک کردیم که کمال عبادت را صرفاً در نماز و روزه نمی‌دیدند، بلکه آن را در خودداری و حفظ زبان از آبروی مردم می‌دانستند؛ از این رو، شب‌زنده‌دارِ شب‌ها و روزه‌دارِ روزها اگر زبان خویش را نگه ندارد، در روز رستاخیز مفلس و تهی‌دست خواهد بود.»✍ دکتر احمد بن علی🌱 @dawate