📌 آنچه دعوت به من آموخت...▪️ دعوت به من آموخت که حق، نفسِ بلندتری دارد؛و اگر باطل مدت زیادی دوام می‌آورد، نه به سبب قدرت ذاتی آن، بلکه به دلیل ضعف کسانی است که با آن مبارزه می‌کنند.«إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا»(بی‌گمان باطل نابودشدنی است.)▪️ دعوت به من آموخت که کار برای اسلام، در زمانی که مردم از آن روی‌گردان‌اند، نزد خدا محبوب‌تر از زمانی است که مردم به سوی آن روی آورده‌اند.زیرا گران بودن بهای یک کالا، نشانه‌ی ارزشمندی آن یا کمیابی آن است.خداوند می‌فرماید:«لَا يَسْتَوِي مِنكُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ...»(کسانی از شما که پیش از فتح انفاق کردند و جنگیدند، با دیگران یکسان نیستند.)▪️ دعوت به من آموخت که بزرگ‌ترین افتخار آن است که انسان در حالی پروردگارش را ملاقات کند که غبار تلاش در راه دین بر چهره‌اش نشسته و محبت آن، تمام قلبش را فرا گرفته باشد.اگر با چنین حالی از دنیا رفتی، مهم نیست که همچون خالد بن ولید فاتح باشی، یا همچون ابوذر غریبانه زندگی کنی، یا همچون حمزه شهید شوی.▪️ دعوت به من آموخت که دعوتگری بدون اخلاق، مانند ماه در شب محاق است؛ظاهرش ماه است، اما هیچ نوری و اثری ندارد.برترین زمانِ نشان دادن اخلاق نیک، هنگامی است که مردمِ دعوت‌شده، رفتارهای نادرست دارند.کسی که مردم را به دینی مانند اسلام دعوت می‌کند، نمی‌تواند با اخلاق ابوجهل رفتار کند!▪️ دعوت به من آموخت که وظیفه‌ی من کاشتن است، نه برداشت کردن.خداوند زمان‌های خاصی برای هدایت دارد که در آن‌ها اجازه‌ی رویش و شکوفایی می‌دهد.همه‌ی کشاورزان جهان، نهایت تلاششان شخم زدن، کاشتن و آبیاری است؛ اما اصلاح و هدایت تنها به دست خداوند است.▪️ دعوت به من آموخت که نیاز مردم به دعوتگران و راهنمایان، مانند نیاز آنان به آب و هواست.یک انسان مصلح می‌تواند جامعه‌ای فاسد را اصلاح کند؛ اگر نیتش برای خدا خالص باشد، تمام وجودش را وقف دین و دعوت کند و نسبت به مردم، مهربان و دلسوز باشد؛ همان‌گونه که پیامبر ﷺ نسبت به امت خویش دلسوز بود.▪️ دعوت به من آموخت که هرچه گناهکار در گناه خود زیاده‌روی کرده باشد، ممکن است به راه بازگشت به سوی پروردگارش نزدیک‌تر باشد؛ زیرا پس از رسیدن به اوج، چیزی جز کاهش و فرود نیست.پس از گناهکارانی که در گناه افراط کرده‌اند، ناامید نشوید؛ بلکه آنان را انسان‌هایی گرفتار و مبتلا ببینید.▪️ دعوت به من آموخت که دعوتگران دو گروه‌اند:+ گروهی مانند نوحه‌گران اجیرشده‌اند؛ ظاهری از اندوه دارند، اما حقیقتی در دلشان نیست.+ و گروهی مانند مادری داغ‌دیده‌اند؛ از درون می‌سوزند و درد دارند.تنها خداوند است که در حوادث بزرگ، میزان دلسوزی واقعی آنان برای دین را آشکار می‌کند.▪️ دعوت به من آموخت که به آنچه با خود حمل می‌کنم افتخار کنم.زیرا کسی که از ارزش کالای خود شرم دارد، صدایش لرزان است؛ در حالی که اهل باطل و فساد، برای معرفی کالای خود و تبلیغ راه خویش، از ما حریص‌تر و جسورتر نیستند.▪️ دعوت به من آموخت که باید از بازیگران ماهر، هوشیارتر و از همه‌ی نیرنگ‌های ستمگران، زیرک‌تر باشم.زیرا زیرکی و بصیرت، از ویژگی‌های پیامبران است و دعوتگران نیز در این ویژگی‌ها وارث آنان‌اند.هیچ‌گاه شیطان پیروز نشد، مگر به سبب غفلت یک ولیّ خدا.✍ دکتر خالد حمدی📝 تدوین: نوگرا🌱 @dawate❗️ضروریست:تک تک موارد را با دقت و تامل و اندیشه بخوانید!!!