پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می کندهمتم تا میرود ساز غزل گیرد به دستطاق

پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می کندهمتم تا میرود ساز غزل گیرد به دستطاقتم اظهار عجزو نا توانی می کندبلبلی در سینه می نالد هنوزم کاین چمنبا خزان هم آشتی و گل فشانی می کندما به داغ عشقبازیها نشستیم و هنوزچشم پروین همچنان چشمک پرانی می کندنای ما خاموش ولی این زهره شیطان هنوزبا همان شور و نوا دارد شبانی می کندگر زمین دود هوا گردد همانا، آسمانبا همین نخوت که دارد آسمانی می کندسالها شد رفته دمسازم زدست اما هنوزدر درونم زنده است و زندگانی می کندبا همه نسیان تو گویی کز پی آزار منخاطرم با خاطرات خود تبانی می کندبی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولیچون بهاران می رسد با من خزانی می کندطفل بودم دزدکی پیر و علیلم ساختندآنچه گردون می کند با ما نهانی می کندمی رسد قرنی به پایان و سپهر بایگاندفتر دوران ما هم بایگانی می کند"شهریارا" گو دل از ما مهربانان نشکنیدورنه قاضی در قضا نامهربانی می کندhttps://t.me/deel_neeveeshteeh