شعرے که پروین اعتصامے به اوضاع نابسامان ممللکت و فساد در بین حاکمان کشور سروده :محتسب، مستے به ره دی

شعرے که پروین اعتصامے به اوضاع نابسامان ممللکت و فساد در بین حاکمان کشور سروده :محتسب، مستے به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت اے دوست، این پیراهن است، افسار نیستگفت: مستی، زان سبب افتان و خیزان میرویگفت: جرم راه رفتن نیست، ره هموار نیستگفت: میباید تو را تا خانهٔ قاضے برمگفت: رو صبح آی، قاضے نیمه‌شب بیدار نیستگفت: نزدیڪ است والے را سرای، آنجا شویمگفت: والے از کجا در خانهٔ خمار نیستگفت: تا داروغه را گوئیم، در مسجد بخوابگفت: مسجد خوابگاه مردم بدکار نیستگفت: دینارے بده پنهان و خود را وارهانگفت: کار شرع، کار درهم و دینار نیستگفت: از بهر غرامت، جامه‌ات بیرون کنمگفت: پوسیدست، جز نقشے ز پود و تار نیستگفت: آگه نیستے کز سر در افتادت کلاهگفت: در سر عقل باید، بے کلاهے عار نیستگفت: مے بسیار خوردی، زان چنین بیخود شدیگفت: اے بیهوده‌گو، حرف کم و بسیار نیستگفت: باید حد زند هشیار مردم، مست راگفت: هشیارے بیار، اینجا کسے هشیار نیست { پروین اعتصامے }https://t.me/deel_neeveeshteeh