◼️چهل روز گذشت… چهل روز است که خانه بی‌نورِ حضور تو، سرد و خاموش است. می‌گویند خاک سرد است، اما داغِ تو هر روز برای من تازه‌تر می‌شود. مادر، تمامِ من! هنوز هم هر بار که در خانه باز می‌شود، چشم‌هایم به سمت ورودی می‌چرخد، به این امید که قامتِ استوارت را ببینم و صدای مهربانت را بشنوم.چهلمین روزِ رفتنت است، اما باورم نمی‌شود که تو دیگر نیستی. کاش می‌شد فقط یک بار دیگر، فقط برای یک لحظه، دستانت را بگیرم و عطرِ آرامش‌بخشِ وجودت را نفس بکشم مادر، نبودنت دردی نیست که با زمان درمان شود؛ نبودنت فقدانِ تمامِ زیبایی‌های جهان است.چهل روز است که در نبودنت، تنها خاطراتت مرهمِ زخم‌های بی‌پایانم شده‌اندروحت در آرامشِ ابدی، فرشته‌ی زمینیِ من. آسوده بخواب که یادِ تو، تا ابد در تپش‌های قلبِ من زنده است@dehgannews