.شغل من «سیاست»۱۲ شهریور ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی نصرت الدوله فیروز شاه‌زاده‌ای قجری بود که دوست داش

.شغل من «سیاست»۱۲ شهریور ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی نصرت الدوله فیروز شاه‌زاده‌ای قجری بود که دوست داشت او را صاحب قدرت بشناسند و بدانند در کارهای بزرگ مملکتی دست دارد. هر مال و ثروتی که داشت، یا از پدرش به او رسیده بود، خرج این آرمان کرد. جامه خوب گران‌بها می‌پوشید و در هر حالی که بود خودش را چنان وامی‌نمود که از قدرت سیاسی برخوردار است و بدین‌روی، بر هر کار تواناست.وقتی سر و کارش به دادگاه هم افتاد موقع دفاعیاتش چنان سخن می‌گفت که گویی بر کرسی وزارت نشسته. چون دادگاه از او پرسید: شغل شما چیست؟ پاسخ داد: «سیاست»!این پاسخ شاهزاده نصرت‌الدوله در محیط آن روز پیچید و سرفصلی شد در اندیشه سیاسی و هم در کار سیاسی.امروز زیاد هستند کسانی که گمان دارند کار سیاسی می‌کنند. اما خیال می‌بافند، و واقعش آن است که با خواندن خبرها شوری در سر ایشان می‌افتد و خود را سهیم در قدرت و دارای شخصیت سیاسی می‌پندارند.بهترین تعبیر برای شناختن مدعیان سیاست امروز آن است که گفته شود خبرخوان‌هایی هستند، و چون خبر می‌خوانند خود را مجاز می‌بینند در باره مسایل عالم غامض و پوشیده سیاست اظهارنظر کنند.امروز رسانه، از انحصار به در آمده و هر کس با برخورداری از اینترنت صاحب رسانه شده.رسانه‌های بزرگ هم که پی‌درپی با دوستان و هم‌دسته‌های خود تحت عنوان تحلیلگر سیاسی مصاحبه می‌کنند به این‌ وهم دامن می‌زنند که هر پیاده‌ای خود را از یکه‌سواران عالم سیاست بپندارد.تحلیلگر سیاسی، کارشناس سیاست ایران، تحلیلگر مسایل بین‌المللی و ... عنوان‌هایی است که به این دون کیشوت‌ها می‌دهند.کسی که سیاست، تاریخ، جغرافیا، فلسفه سیاسی، و ... نخوانده، نظریه‌های تاریخ و سیاست را نشنیده و نخوانده، و در یک کلام عالم را و آدم را نشناخته؛ و بیشترین کاری که کرده خواندن چند خبر بر صفحه‌های دنیای مجازی بوده، چگونه ممکن است عنصر سیاسی شمرده شود؟ سیاست جز آن که عالمی نظری دارد، عالمی بزرگ‌تر دارد که عالم اجرا است. و آن عالمی است که جز مرد دانای کهن را بدان راه نیست. از آن روز که نصرت‌الدوله این گزاره را بر زبان راند، چیزی بر اندوخته‌های زبان فارسی افزود  تا بشود گفت سیاست شغل است. اما نه شغل هر دون‌کیشوت! یا هر که چند ورق خبر خوانده باشد.به مطالعه نیاز داریم. بیش از هر شغل و هر گمان و وهم، نیاز داریم بخوانیم، بدانیم؛ و کنار دست بزرگان کارآموزی کنیم. در این مملکت دارایی‌های انسانی ما قربانی سیاست شده و می‌شود: هر مهندس، پزشک، معمار و... سیاست، پیشه کرده‌اند! کنش‌ها و واکنش‌هایی که به نام سیاسی خوانده می‌شود همه از دانشکده‌ها و دانشگاه‌های فنی برمی‌خیزد. چنین است که راه مملکت گم می‌شود. بیایید دست از سیاست برداریم. https://t.me/dejnepesht4000