.شهریورگانجشن اندیشه سیاسی ایرانی۴ شهریور ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی  شهریور، ماه ششم سال ایرانی است. ایرانیان باستان به هر روز از ماه نامی داده بودند. روز چهارم هر ماه را شهریور خوانده و در این روز در ماه شهریور «جشن شهریورگان» را می‌گرفتند. شهریور واژه پارسی است. این واژه در سنسکریت دو پاره دارد: «خشَترَ» و «وَییریَه».«خشتر» در زبان فارسی شهر شده. به معنی کشور، شهر و داشتن نیروی پادشاهی و فرمانروایی.«وَییریَه» پاره دوم شهریور، به معنی برگزیده و برتر است. شهریور بر روی هم «پادشاهی برگزیده» باشد. شهریور یکی است از هفت امشاسپند، که جلوه‌های اهورامزدا یا یاوران او در گرداندن گیتی هستند. نگاهی به سامان آنها خبر از پله‌هایی می‌دهد که بایست برای رسیدن به این شهریاری خوب و نیرومند پیموده شود. در اندیشه ایرانی شهریاری برگزیده ایرانی آن زمان به دست آید که آدمی اردیبهشت، نماد راستی و خرداد، نماد کمال و حاودانگی را درنوردد. چون از این‌ها گذشت شایسته شهریاری شود که نماد آن شهریور است.بهره سخن آن‌که در اندیشه ایرانی هر کس و ناکس را نرسد که بر تخت شهریاری نشیند. مگر که پله‌های پیشین را پیموده و به نیکی و راستی دست یافته باشد که همانا جاودانگی است. پس آنگاه او را رسد که شهریار شود. شهریور نماد آن فرمانرواییی است که بر بدی‌ها چیره شود و پناه درماندگان و تهیدستان باشد. هماورد شهریور در اندیشه ایرانی، «سَوروَه» است و او دیو فرمانرانی بد، ناآرامی و مستی است.در این ماه، ایران و ایرانی در سده پیش دو بار آماج تازش دشمن شد و گزندها دید، بیرون از شمار. گویی سَوروَه بر شهریور چیر آمد!نخست تازش اتحاد شوروی و انگلستان در شهریور ۱۳۲۰ و دوم تازش عراق در شهریور ۱۳۵۹.شگفتا از سرزمینی که اندیشه فرمانروایی برتر را پرورانده، در ماهی که به این اندیشه والا اختصاص داده چنین دشمن‌کام شده است!https://t.me/dejnepesht4000