.- آنان که لذت زندگی را تنها در تحریف آن می‌یابند، گویی انتقامی دور و دراز از زندگی می‌گیرند. اندازه تباهی زندگی در چشم آنان از آنجا معلوم می‌شود که تا چه حد آرزو دارند تصویر زندگی را تحریف‌شده، رقیق‌شده، ماورایی و خدایی ببینند. انسان دینی را هم می‌توان در شمار بالاترین رده آنان نهاد.آنچه آنان را وامی‌دارد که در طول هزاره‌ها با چنگ و دندان به برداشت دینی از وجود بچسبند، آن ترس ژرف و غریزی آنان است که مبادا آدمیان به حقیقت دست یابند.«فراسوی نیک و بد»فریدریش نیچه. ترجمه داریوش آشوریتهران. آگاه. چ ششم. ۱۳۶۲.یازدهم امرداد ۱۴۰۵#محمود_فاضلی_بیرجندی https://t.me/dejnepesht4000