#پارت_298همانطور که روی تاب نشسته بود و ارام ارام تاب می‌خورد و غرق افکارش بود دستی روی شانه‌اش نشست. متعجب چرخید و برادرش نوید را دید نگاهش را به پشت او دوخت و نیلا را دید با فاصله‌ی بیشتری زیر سایه‌ی درخت ایستاده بود و خیره‌اش بود.لبخند زد و سلام داد.نوید: علیک سلام، تاب جدید مبارک، همچین توی حس بودی که حتی متوجه اومدن ما نشدی. بزن اونور تر منم بشینم.نیلوفر: چیو بزنم اونورتر؟نوید درحالی که وسط و چسبیده به نیلوفر می‌نشست گفت: هیکل مبارک رو.سپس با صدای بلندتری گفت: نیلا تو هم بیا.نیلا با قدم هایی ارام آمد و سمت دیگر نوید نشست و تنها سلامی زیر لب داد.نیلوفر اما به حالت عادی جوابش را داد.نیلوفر: چی شده این وقت روز اومدین اینجا؟نوید شانه بالا انداخت و با زدن پایش به زمین تاب را تکان داد و گفت: دلم خواست ناهار اینجا باشیم، بیمارستان رو با نیلا پیچوندیم. آریو کجاست؟نیلوفر: نمی‌دونم، امروز دیر بیدار شدم و وقتی بیدار شدم اون نبود… سپس با لبخندی بر لب گفت: اما این تاب بود.نوید خنده‌اش گرفت. نیلوفر اینبار نیلا را مخاطب قرار داد و گفت: طلاقت چی شد؟ دادگاه تشکیل شد؟نیلا که این روزها وابسته‌ی نویدی شده بود که عجیب برادرانه‌هایش را خرجش می‌کرد گفت: اره هفته‌ی پیش. فعلا که جلسه‌ی اولش بود ولی به نظر میاد قاضی طرف شروینه. خصوصا که مفاخر عوضی ضرب و شتم منو به گردن گرفته و اینجوری فقط برای اون دیه بریدن و عملا شروین گناهی نداره. تنها راهمون طلاق توافقیه که اون راضی نمی‌شه. نیلوفر درست به مانند نیلا سرش را به شانه‌ی دیگر نوید تکیه داد و گفت: می‌دونم به من ربطی نداره و دوست نداری دخالت کنم، ولی اگر فرض کنی مفاخر بزرگ وجود نداره اونوقت هم هیچ راهی برای درست شدن زندگیت با شروین نیست؟نیلا اینبار بدون آن که جبهه‌ای بگیرد با صدای غمگینی گفت: مشکل اینجاست اگر فرض کن مفاخر بزرگ نیست اونوقت باید فرض کنم شروین هم نیست، اون حتی نفس کشیدنش هم وابسته به پدربزرگش. سپس آهی کشید و با صدای آرام‌تری ادامه داد: البته این وسط دلمم هست.نوید تمام مدت سکوت کرده بود. حس می‌کرد اولین بار است که خواهرانش بدون دعوا با یک دیگر حرف که نه گویی درد و دل می‌کردند، ان هم درست وقتی که سرشان بر شانه‌ی خودش بود.نیلوفر غمگین گفت: نیلا، من هیچوقت نخواستم کسیو ازت بگیرم که دوسش داشتی. در واقع من از هیچی خبر نداشتم. منظورم از هیچی یعنی از حس تو به آریو. بابت زندگی الانت خودمو مقصر می‌دونم. نمی‌دونم روزی می‌رسه که بتونی منو ببخشی و به عنوان خواهرت ببینی یا نه. فقط می‌تونم بگم متاسفم.نیلا پاسخی نداد، پاسخی نداشت که بدهد، او همچنان عاشق آریو بود و نیلوفر مانع این عشق. دقایق گذشت و دیگر کسی حرف نزد. همینطور تاب می‌خوردند و غرق افکارشان بودند.