#پارت_288دخترک که گویا به هدفش نرسیده بود گفت: پس کجا می‌ریم؟آریو لبخند زد و گفت: با برنامه من پیش م

#پارت_288دخترک که گویا به هدفش نرسیده بود گفت: پس کجا می‌ریم؟آریو لبخند زد و گفت: با برنامه من پیش می‌ریم.نزدیک به دو ساعت توی راه بودن تا بالاخره به رستوران مد نظر او در تهران رسیدند.حال می‌توانست برای پیش بردن نقشه‌هایش به یکی از آپارتمان‌هایش در تهران برود.به چند نفر پیام داد تا مطابق نقشه‌اش آنجا را حاضر کنند و نگهبان هم بگذارند.در حین شام تنها رزیتا بود که صحبت می‌کرد و گاهی از آریو سوال می‌پرسید.وقتی به اپارتمان لوکس آریو رفتند، رزیتا بدون آن که مشکوک شود داخل رفت و نگاهی به خانه انداخت و گفت: خیلی قشنگ دکوراسیون شده کی براتون انجام داده؟آریو درحالی که قهوه ساز را روشن می‌کرد گفت: مهندس سعادتی.رزیتا درحالی که مانتویش را در می‌اورد گفت: حدس زدم کار اون باشه. شبیه طراحی‌های دیگه‌اش هست. ساده و شیک.به اپن تکیه داد و گفت: یک سوال بپرسم؟آریو مقابلش ایستاد و پاسخ داد: بپرس.رزیتا: شایعه شده ازدواج کردی. چرا سکوت کردی و حرفی نزدی؟ چرا تکذیب نکردی؟حال بازی شروع شده بود و او دیگر نیازی به نقش بازی کردن نداشت.تکیه‌اش را به کابینت پشتش داد و گفت: چرا باید تکذیب کنم؟رزیتا متعجب از لحن سرد و پاسخ عجیبش گفت: اخه وقتی ازدواج نکردی... لحظه‌ای مکث کرد و سپس گفت: یعنی اونا حقیقت داره؟پوزخند آریو مهر تاییدی بود بر فرضیه‌اش.کم کم ذهنش شروع به فعالیت کرد.تکه‌های پازل به درستی در کنار هم چیده شدند و چشمانش باز.مردی که هرگز در مهمانی های آنها شرکت نمی‌کرد یکباره حضور پیدا کرد.کسی که به بی‌رحمی و سردی معروف بود حال به او توجه نشان داده بود.با رفتاری مصنوعی که باور طبیعی نبودنش غیرممکن بود تنها در دوروز توجه او را جلب کرد و باعث شد به خانه‌اش بیاید.و حال تمام شایعات را تایید کرد.لبخند از لب و نگاهش پر کشید با ترسی که سعی در پنهان کردنش داشت گفت: از من چی می‌خوای؟آریو خنده‌اش گرفت از ترس او.او هرگز به دنبال چیزی که در ذهن دخترک ترسیده ایجاد شده بود، نبود. اما سعی در رد کردنش هم نداشت بلکه باید اجازه می‌داد تا ترس در ذهن دختر مقابلش بزرگ و بزرگ تر شود.با سر به کاناپه‌ی راحتی پشت سر او اشاره کرد و گفت: بشین.رزیتا با عجله سمت مانتویش رفت و گفت: من می‌خوام برم.آریو با خنده‌ی ترسناکی گفت: فکر نمی‌کردم گول زدن دختر میشکاتی اینقدر راحت باشه. جالبیش می‌دونی کجاست؟ این که برای اولین بار بدون هیچ تحقیقی راجب یک نفر براش نقشه کشیدم. من جز عکست هیچی راجبت نمی‌دونستم، حتی اسمت هم دیشب فهمیدم.سمتش رفت و نزدیکش شد و با لحن ترسناکی گفت: و حالا تو اینجایی. درست وسط سالن خونه‌ی من. به نظرت زیادی سهل‌الوصول نیستی؟ فقط با یک شب آشنایی؟سرش را به گوش او نزدیک کرد و زمزمه‌مان گفت: خصوصا برای دشمن‌های پدرت؟با دستش آریو را پس زد و سمت در رفت. اما در که قفل دیجیتالی داشت قفل شده بود و تلاش های او جوابی نمی‌داد.ترس به نهایت خودش رسیده بود و تلاشی برای دانستن علت حضور خودش در آنجا نمی‌کرد بلکه دلش تنها فرار می‌خواست.با عصبانیت جیغ زد: چی از جونم می‌خوای؟آریو با جدیت پاسخ داد: بهتره بگیری بشینی سرجات. شاید توی این واحد با من تنها باشی ولی کلی از آدمای من بیرون از این خونه هستن. نگران تنهاییت با من نباش چون نمیام با لمس وجود تو خودم را به نجاست بکشونم و به زنم خیانت کنم. اما آدمای بیرون از این واحد شاید با من هم عقیده نباشن. پس صداتو ببر و بگیر بشین.