بعضی آدمها دنيارو زيبا ميکنند؛آدمايی که هروقت ازشون بپرسی چطوری؟ ميگن خوبم.وقتی بهشون زنگ میزنی و بی

بعضی آدمها دنيارو زيبا ميکنند؛آدمايی که هروقت ازشون بپرسی چطوری؟ ميگن خوبم.وقتی بهشون زنگ میزنی و بیدارشون میکنی! میگن بیدار بودم !! یا میگن خوب شد زنگ زدی..وقتی ميبينن يه گنجشک داره رو زمين غذا ميخوره راهشون رو کج ميکنن که اون نپره اگه يخ ام بزنن، دستتو ول نميکنن بزارن تو جيبشون.آدم هايی که با صد تا غصه تو دلشون بازم صبورانه پای درد دلات ميشينن!همين ها هستند که دنيا را جای بهتری ميکنند؛مثل آن راننده تاکسی ای که حتی اگر در ماشينش را محکم ببندی بلند ميگويد: روز خوبی داشته باشی...آدم هايی که توی اتوبوس وقتی تصادفی چشم در چشمشان ميشوی، رو برنميگردانند لبخند ميزنند و هنوز نگاه ميکنند.دوست هايی که بدون مناسبت کادو ميخرند و ميگويند اين شال پشت ويترين انگار مال تو بود.يا گاهی دفتر يادداشتی، کتابی...آدم هايی که ازسر چهارراه، نرگس نوبرانه ميخرند و با گل ميروند خانه کسانی که غم هيچکس را تاب نمياورند و تو را به خاطر خودت ميخواهند و خلاصه در یک کلام ، با معرفتن.ای کاش میشد این آدم هارو قاب کرد و به در و دیوار شهر زد.