اونجا که حسين منزوى میگه:به سینه می‌زندم سر، دلی که کرده هوایتدلی که کرده هوای کرشمه‌های صدایتنه یوس

اونجا که حسين منزوى میگه:به سینه می‌زندم سر، دلی که کرده هوایتدلی که کرده هوای کرشمه‌های صدایتنه یوسفم، نه سیاوش، به نَفس کشتن و پرهیزکه آورد دلم ای دوست! تاب وسوسه‌هایتتو را از جرگه‌ی انبوه خاطرات قدیمیبرون کشیده‌ام و دل نهادم به صفایتتو، سخت و دیر به دست آمدی مرا و عجب نیستنمی‌کنم اگر ای دوست! سهل و زود، رهایتگره به کار من افتاده است از غم غربتکجاست چابکیِ دست‌های عقده گشایت؟به کبر شعر مبینم که تکیه داده به افلاکبه خاکساری دل بین، که سر نهاده به پایت«دلم گرفته برایت» زبان ساده‌ی عشق استسلیس و ساده بگویم: دلم گرفته برایت!