میان لایه‌های زندگی روزمره،در بوی نانِ صبحانه،در زمزمه‌ی بی‌اختیار آواز،هنوز هستی.چه غریب است نبودنی که این‌چنین ادامه دارد—نیستی،اما ردِ حضورت در هر گوشه‌ی زندگیهنوز با من نفس می‌کشد.@Delnevesht2M