از نی نوازی تنهایی لیلیتا غروب خنده های شوق عابریدرکوچه ی تنگ نظری قسمتتورا سروده ام.برای آغازی دیگر به انگشتان مجنون ِ بید، تورا نواخته ام.برسینه ی رودسنگریزه های درخشنده لای گیسوان رود اشک های من اند سنگی روی یخِ نبودنت، آنگاه که دراعتزال طلوع به فرود می اندیشیدند...ومن شور نوازی غم به داغ دل چشم بستهبغض فرو برده ام را به آهی بلند ...کشیده امبرساحل امید شاید از دوردخترکی فانوس به دست رو به سوی شتاب زورقی انتظار به سر رسیده را با عشق کِل بکشد.#لیلاقلاوند_الیا#تنها#بداهه_ موسیقیhttps://t.me/Delneveshte_elia