من یک زندانی بی ملاقاتم در یک بند متروکهکه مدت هاست این بلندگوی خاک گرفته نامم را برای رفتن به اتاق ملاقات اعلان نکرده استهنوز رد دستانم بر شیشه های عایق صدای اتاق ملاقات برجا مانده است هنوز صدای التماس هایم در آن گوشیِ بی بلندگو و خراب فریاد میشود که چطور تقلا میکردم برای ماندنت برای لحظه ای بیشتر تماشاکردنت اما انگار شلوغ بود سر تو تو بی اعتنا رفتی و مدت هاست هیچکس به دیدار من نیامده است...قاضی خودم بودمزندانبان خودم و زندانی هم خودم زندان نیز اتاقممن ازبرای جرمی ناکرده خودم را در آن حبس کرده ام من آن زندانی بی گناه و بی ملاقاتم که شاید تورا میخواهد اما مدت هاست در این سلول خاک گرفته حتی از یاد زندانبانش نیز رفته است چه رسد به معشوقش و به این حجم خاموشی و تنهایی در حال خو گرفتن استآری من همان زندانی بی ملاقات این زندان بی زندانبانم !#NaEim