برندگان جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۵. پروفسور جان کلارک، پروفسور میشل دِووره و پروفسور جان مارتینیس. این جایزه برای کشف تونل‌زنی کوانتومی ماکروسکوپی و کوانتیزاسیون انرژی در یک مدار الکتریکی به جان کلارک از دانشگاه کالیفرنیا، میشل دووره از دانشگاه یِیل و دانشگاه…🔹 راجع به نوبل فیزیک ٢٠٢۵بریدن یک سیم معمولی در یک مدار الکتریکی، جریان الکتریکی را قطع می‌کند. اما اگر سیمی با ابعاد نانومتری استفاده شود، احتمال عبور الکترون‌ها از قسمت برش‌خورده دیگر صفر نیست. گویی تعدادی از الکترون‌ها می‌توانند از یک تونل خیالی در فاصلهٔ بین دو نقطهٔ جداشده عبور کنند و یک جریان هرچند خیلی ضعیف برقرار می‌شود. جالب اینکه با تغییر فاصله جدایی بین این دو نقطه می‌توان پهنای تونل‌ کوانتومی و در نتیجه شدت جریان جزئی را تنظیم کرد. همین جریان بسیار ضعیف اما قابل تنظیم مبنای ساخت نوع مهمی از میکروسکوپ‌های روبشی است که تصویربرداری از شیوه چینش اتم‌ها در سطح مواد را ممکن ساخته است. سه برنده جایزه نوبل امسال در یک تیم، به عنوان استاد راهنما، محقق پسادکتری و دانشجوی دکتری، با آزمایش‌های نوآورانه خود در دهه ۶۰ شمسی نشان دادند که مشابه با آنچه که در ابعاد نانومتری مشاهده می‌شود، تونل‌زنی کوانتومی در نقطه جدایی بین دو ابررسانا (اتصال جوزفسون) در ابعاد میلی‌متری هم قابل مشاهده است. برخلاف رساناهای معمولی، در ابررساناها الکترون‌ها در قالب جفت‌ الکترون‌های به‌ هم‌ چسبیده همگی می‌توانند دسته‌جمعی در یک حالت کوانتومی یکسان قرار بگیرند، طوری که عملاً یک ذره کوانتومی واحد به بزرگی قطعه ابررسانا به حساب آیند. برقراری جریان بین دو ابررسانای جدا از هم به دلیل تونل‌زنی این ابَرذره دقیقاً تحقق این پدیده کوانتومی در مقیاس قابل مشاهده با چشم است.حالت‌های کوانتیده مشاهده شده در چنین آزمایش‌هایی، اتصال جوزفسون را به یکی از نامزدهای جدی برای ساخت کیوبیت که جایگزین بیت معمولی دو حالته صفر و یک در کامپیوترهای کوانتومی است، تبدیل کرده است. اتصال جوزفسون همچنین عنصر کلیدی ساخت حسگرهای مغناطیسی بسیار دقیق معروف به اسکوئید است.منبع: سایت انجمن فیزیک ایران➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖🚸 @Delta_Physics