آنهتکرار غریبانه روزهایت چگونه گذشتوقتی روشنی چشم هایتدر پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود. با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات از تنهایی معصومانه دست هایت… آیا میدانی که در هجوم درد ها و غم هایتو در گیر و دار ملال آور دوران زندگی‌اتحقیقت زلالی دریاچه نقره ای نهفته بود…؟ آنهاکنون آمده ام تا دست هایت را به پنجه طلایی خورشید دوستی بسپاریدر آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآییو اینک آنه، شکفتن و سبز شدندر انتظار توست… در انتظار توست….