❇️ وقتی ذهن پر می‌شه از سروصدا، افکار منفی، نورهای آزاردهنده و احساسات سنگین، مغز وارد حالت بقا می‌ش

❇️ وقتی ذهن پر می‌شه از سروصدا، افکار منفی، نورهای آزاردهنده و احساسات سنگین، مغز وارد حالت بقا می‌شه. سیستم عصبی سمپاتیک فعال می‌شه، ضربان قلب بالا می‌ره، و مغز دنبال خطر می‌گرده—even وقتی خطری وجود نداره.تحقیقات نشون دادن که فقط شنیده شدن و تأیید احساسات، حتی بدون راه‌حل، باعث کاهش فعالیت آمیگدالا (مرکز ترس مغز) می‌شه. یعنی «درک شدن» خودش درمانه.تحریک‌پذیری بالا، حساسیت به نور و صدا، و خستگی ذهنی نشونه‌ی فرسودگی عصبیه—not ضعف شخصیتی.✅ راهکارهای علمی برای بازگردوندن تعادل:1. تنفس دیافراگمی: ۴ ثانیه دم، ۶ ثانیه بازدم. این تکنیک سیستم عصبی پاراسمپاتیک رو فعال می‌کنه و اضطراب رو کاهش می‌ده.2. برچسب زدن به احساسات: به‌جای «حالم بده»، بگو «الان دارم اضطراب رو حس می‌کنم». این کار مغز رو از حالت هشدار خارج می‌کنه.3. حرکت بدنی منظم: حتی ۱۰ دقیقه پیاده‌روی باعث ترشح اندورفین و سروتونین می‌شه؛ دو ماده‌ی آرام‌بخش طبیعی مغز.4. بازنگری شناختی (Cognitive Reappraisal): افکارت رو بازنویسی کن. «من شکست خوردم» رو تبدیل کن به «این تجربه بهم یاد داد کجا باید رشد کنم».5. ذهن‌آگاهی (Mindfulness): تمرکز روی لحظه‌ی حال، مثل لمس فنجون چای یا صدای پرنده‌ها، مغز رو از حالت دفاعی به حالت آرامش می‌بره.6. تنظیم نور و صدا: محیط آروم و کم‌نور به مغز فرصت بازیابی می‌ده. این کار تحریک‌پذیری عصبی رو کاهش می‌ده و حس امنیت رو بالا می‌بره.این زندگی، بد نیست. فقط مغزت داره تلاش می‌کنه با طوفان‌های احساسی کنار بیاد. و فردا، با کمی مراقبت، می‌تونه مهربون‌تر باشه.تو اینجایی. و همین حضور، یعنی مغزت هنوز داره برای بهتر شدن تلاش می‌کنه. این خودش یه پیروزیه.💫سرگرد رضاییمعاون اجتماعی کلانتری 160خزانه