در آستانه‌ی هیچ؛ تأملاتی در «پس از فاجعه»  نریمان جهانزاداین متن سلسله یادداشت‌هایی پراکنده درباره‌ی وضعیت «پس از فاجعه» است. متن گسسته و تا حدودی شهودی‌ست‌. موضوع گاه اجازه‌ی انتظام نمی‌دهد. جدای از آن، در وضعیت «پس از فاجعه» کمترین تأثیر واقعیت بر روان مشاهده‌گر پراشیدگی و پریشیدگی‌ست، اگر نه فروپاشی. نظام همیشه اندکی به وعده و از آن راه نجات شبیه است. اینجا وعده‌ای در کار نیست. فقط قطعاتی می‌مانند سرد و ناتمام. اینها پاره‌هایی پراکنده‌اند در زیستی معلق و متبتل که عمدتاً به‌شکل شهودی - و حتماً هیچ شهودی بی‌مفهوم نیست - در مرز طبیعت و شهر شکل گرفتند و بر سینه‌ی مانیتور نشستند. روح متن نانسیایی‌ست: کوششی برای اندیشیدن به پس از فاجعه با ژان‌لوک نانسی.