🔹️و او گوش شنوایی برای مردم استخداوند در آیه ۶۱ سوره توبه درباره یکی از خصلت‌های پیامبر که از جمله مهارت‌های گفت‌وگویی است فرموده است:‌ «و منهم الذين يوذون النبى و يقولون هو اذن قل اذن خير لكم يومن بالله و يومن للمؤمنين و رحمه للذين آمنوا منكم»علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در شرح این آیه نوشته است:«كلمه "اذن" به معناى "گوش" است. و اگر منافقين رسول خدا (ص) را گوش ناميده‌اند، منظورشان اين بود كه هر حرفى را مى‌پذيرد و به حرف هر كس گوش مى‌دهد.در جمله "قل اذن خير لكم " اضافه "اذن " به خير اضافه حقيقى است، و معنايش اين است كه او بسيار شنوا است، ولى آنچه خير شما در آن است مى شنود، مثلا وحى خداى سبحان را مى‌شنود كه مايه خير شما است و از مؤمنين خيرخواهى‌هاى ايشان را مى‌شنود كه باز خير شما در آن است. ممكن هم هست بگوييم اضافه مذكور اضافه موصوف بر صفت است، و معناى آن اين است كه او گوش هست، ليكن گوشى است با اين صفت، كه براى شما خير است، چون نمى‌شنود مگر چيزى را كه به شما سود مى‌رساند و ضررى هم برايتان ندارد.فرق ميان اين دو احتمال اين است كه لازمه وجه اولى اين است كه مسموع آن حضرت از وحى خدا و نصيحت مؤمنان خير باشد. و لازمه وجه دومى اين است كه استماع آنجناب استماع خيرى باشد يعنى به پاره‌اى از حرف‌هائى كه براى مسلمانان خير نيست گوش ‍ مى‌دهد، و ليكن صرفا به منظور احترام از گوينده گوش مى‌دهد و كلام او را حمل بر صحت مى‌كند تا هتك حرمت او را نكرده و خود نيز گمان بد به مردم نبرده باشد، و ليكن اثر خبر صادق و مطابق با واقع را هم بر آن بار نمى‌كند، يعنى اگر در سعايت كسى باشد آن شخص را مواخذه نمى‌كند، در نتيجه هم به حرف‌هاى گوينده گوش داده و او را احترام كرده، و هم ايمان آن مومنى را كه وى درباره او بدگوئى كرده محترم شمرده است.» 🆔 @dialoguecenter