در این سرما و باران، یار خوشترنگار اندر کنار و عشق در سرنگار اندر کنار و چون نگاریلطیف و خوب و چُست و تازه و تردر این سرما به کوی او گریزیمکه مانندش نزاید کس ز مادردر این برف، آن لبان او ببوسیمکه دل را تازه دارد برف و شکرمرا طاقت نماند از دست رفتممرا بردند و آوردند دیگرخیال او چو ناگه در دل آیددل از جا می‌رود الله اکبر مولانا جلال‌الدین محمد بلخی