شماره یک‌صدوپنج #داستان را نوشته بودم: "داستان خوزستان". از دو ماه پیشتر برنامه‌اش را ریخته بودم. فه

شماره یک‌صدوپنج #داستان را نوشته بودم: "داستان خوزستان". از دو ماه پیشتر برنامه‌اش را ریخته بودم. فهرستی هم از نویسندگان خوزستان به کمک مجتبی نریمان آماده کرده بودم؛ بختیاری و عرب.جلو نام #یارعلی_پورمقدم نوشته بودم: "گمان نکنم داستان بدهد". بیراه نبود. سال‌ها بود به هیچ مجله‌ای داستان نداده بود. می‌گفت داستان‌هایم را در فیس‌بوک می‌گذارم همه بخوانند. در اینستاگرام هم عکس می‌گذاشت و خرده‌روایت‌هایش از آدم‌ها و رویدادها.به #قباد_آذر_آیین که زنگ زدم داستان بگیرم، پرسید: "یارعلی هم در فهرست هست؟" گفتم: آره خان!هست اما یارعلی به کسی داستان نمی‌دهد." گفت: "باهاش صحبت می‌کنم." هر دو بچه مسجدسلیمان بودند و از جوانی، دوست و رفیق.از ظهر گذشته بود در دفتر #همشهری_داستان سرگرم کار بودم که قباد آذرآیین زنگ زد: "عصری می‌رم #کافه_شوکا، تو هم بیا" تو دلم گفتم: "اگه بشه چی می‌شه." عصر رفتم کافه شوکا. توی حیاط، یارعلی و قباد نشسته بودند به گپ و گفت. غلامرضا رضایی و کیهان خانجانی هم  بودند. رفتم جلو، سلام کردم، قباد آشنایی داد و کنارشان نشستم. سفارش قهوه دادم. داستان را گفتم. گفت: "می‌دانی من به هیچ مجله‌ای داستان نمی‌دم مخصوصا همشهری داستان."گفتم: "چرا؟" گفت: "دست این بچه‌ راست‌سوسولاست." گفتم: "اونا دیگه نیستند. من و دوستانم کار می‌کنیم." قباد آذرآیین تایید کرد و گفت: "حمید از خودمونه." از کسانی که داستان فرستاده بودند پرسید. نام‌ها را گفتم. به غلامرضا رضایی رو کرد: "غلامرضا تو هم داستان دادی؟" غلامرضا رضایی گفت: "آره، یارعلی!" چانه‌اش را خاراند: "باید فکر کنم. شاید یک داستان دادم" دل توی دلم نبود. دنبال راهی می‌گشتم که خیالم آسوده شود. گفتم: "ما هم‌ایلیاتی‌ایم. بختیاریم." پرسید: "چه کسی؟!" نشانی دادم. انگار گرفت. گفت‌مان افتاد به نقل داستان‌های بختیاری و از کودکی‌هایش گفت. وقت رفتن که شد خواستم قهوه را حساب کنم، گفت: "قهوه اول را مهمانی" سپاسگزاری کردم. دست دراز کردم برای خداحافظی. دستم را فشرد و گفت: "همشهری، خیالت آسوده، داستان می‌دهم." از شادمانی توی دلم ساز و دهل می‌زدند. کی باورش می‌شد یارعلی داستان بفرستد. تا برسم خانه، افکارم دو دستماله می‌رقصیدند. چند روز بعد داستان فرستاد چه داستانی. شماره یک‌صدوپنج که چاپ شد به هرکس می‌رسیدم می‌گفتم: "یارعلی پورمقدم هم داستان داده."تا کرونا بیاید هر از گاهی سری به کافه می‌زدم. می‌نشستیم به قهوه‌نوشیدن و گپ زدن. از داستان حرف می‌زدیم و بیشتر از خاطراتش می‌گفت. از پدرش. از بازفت. (بقیه در پانویس)@ghobadazaraein @nariman.mojtabahttps://www.instagram.com/reel/CpVzDp_Kr1R/?igshid=MDJmNzVkMjY=