پشتم درد گرفته و چشمم تار می‌بیند؛ یک‌ساعت است نشسته‌ام پشت لپ‌تاپ که فیلم پفکی تولید محتوای آقای دک

پشتم درد گرفته و چشمم تار می‌بیند؛ یک‌ساعت است نشسته‌ام پشت لپ‌تاپ که فیلم پفکی تولید محتوای آقای دکتر را تدوین کنم. سرش توی گوشی است و با انگشت صفحه اینستاگرام را بالا پایین می‌کند و هر چیزی را می‌بیند و می‌خندد: از حالتان چونه تا جدی می‌فرمایید و چیزهای دیگر ی در همین مایه‌ها.فرمان ذخیره را می‌زنم، نرم‌افزار پریمیر را می‌بندم و لپ‌تاپ را می‌گذارم روی حالت استراحت. بلند می‌شوم دست‌ها و تنم را به چپ‌و راست می‌کشم. به دیوار سفید روبه‌رو نگاه می‌کنم و چند بار پلک می‌زنم.صدای بسته‌شدن لپ‌تاپ را که می‌شنود، به من نگاه می‌کند: "چای می‌خوری؟" سر تکان می‌دهم. بلند می‌شود و گوشی‌به‌دست، پاکشان به آشپزخانه می‌رود. نگاهش هم‌چنان به صفحه گوشی است.سر می‌چرخانم توی اتاق و چشم‌ام می‌افتد به کمد کتاب‌خانه، کنار پنجره. جلو می‌روم و چشم می‌چرخانم روی شیرازه کتاب‌ها: "مدیر یک دقیقه‌ای"، "یک نگاه"، "قدم‌زدن روی ماه با انیشتن"، "تو همانی که می‌اندیشی"، "ملت عشق"... کتاب‌هایی از این دست و چند کتاب تخصصی زیبایی. در میان کتاب‌ها چشمم می‌خورد به "مسخ" کافکا با ترجمه هدایت. چندباری خوانده‌‌امش. هم با این ترجمه، هم با ترجمه حداد و فرزانه طاهری. با فشار ناخن‌های شصت و سبابه کتاب را می‌کشم بیرون.چای را می‌گذارد روی میز:"رفتی سراغ یه کتاب تخمی تخیلی؟!"تخم چشم‌هام از کاسه می‌زند بیرون. همان‌جور که کلمات را دنبال می‌کنم، نفس عمیق بلندی می‌کشم: "خوندیدش؟"_ نه._پس از کجا می‌دونید تخمی‌تخیلیه؟!_ یه چیزایی درباره‌ش خوندم_ کجا؟_ تو همین فضای مجازی، اینستا و اینا دیگه.ابرو بالا می‌اندازم: "آهان" کتاب را می‌بندم و دست به کار چای می‌شوم. دوباره سرش می‌رود توی گوشی. صدای گوشی بلند است. صفحه را بالا پایین می‌کند. جایی نگه می‌دارد؛ صدای مسعود فراستی است. دارد درباره اوپنهایمر حرف می‌زند.پی‌نوشت: خودم‌ام سرگرم گوشی‌گردی. درمانگاه خوب سراغ داشتید معرفی کنید. گفتم عکس خودم باشد به کسی برنخورد. نگران پول تدوین فیلم آقای دکتر هم نیستم. عکس: آمنه حسینی @hosseini.amen #گوشی_گردی #داستان #مسخ #کافکا #صادق_هدایت #فضای_مجازی#روایت #روان #روانشناسی_زرد #روانشناسی #ادبیات #سینما https://www.instagram.com/p/DNNvazBM0wO/?igsh=OXd4cmtlazh4NWlt