.درنگی بر یک خبر :چند روزی است که در رسانه های گوناگون خبری پیرامون هشدار مسئولی ( معاون عمرانی استا

.درنگی بر یک خبر :چند روزی است که در رسانه های گوناگون خبری پیرامون هشدار مسئولی ( معاون عمرانی استانداری گلستان) درباره قطع ۶۰ تا ۹۰ روزه گاز سه استان ( مازندران ، گلستان ، خراسان شمالی) در زمستان ۱۴۰۵ ، دست به دست می شود ، کارشناسان در ابعاد گوناگون به این خبر پرداختند و پیامد های چنین وضعیت ناگواری را ( در صورت درستی خبر) بررسی می کنند ، هر چند تا کنون هیچ مقام رسمی این موضوع را تصدیق یا تکذیب نکرده است اما بعید به نظر می رسد چنین خبر مهمی سهوا و یا از سر نا آگاهی منتشر شده باشد .به هر حال تا همین جا هم این هشدار تاثیر خود را بر افکار عمومی گذاشته است و موجی از نگرانی های فزاینده را بر انبوهی از مشکلات اقتصادی ، اجتماعی و معیشتی مردم گذاشته است.در این مجال قصد بررسی رخدادی چنین فاجعه آمیز را در ابعاد امنیتی ، اقتصادی ، اجتماعی، روانی و .... را ندارم و تنها کوتاه به اثرات بسیار بنیان کن ضد محیط زیستی این خبر می پردازم :محتوای هشدار مقام یاد شده ان بود که به دلایل اسیب دیدن پالایشگاه های عسلویه در جنگ تحمیلی اخیر، میزان گاز تولید شده به اندازه مصرف پر بار زمستان نخواهد بود و چون سه استان مازندران و گلستان و خراسان شمالی با حدود ۶ میلیون جمعیت ، در انتهای خط سراسری گاز رسانی کشور هستند ، در سرمای شدید زمستان به مدت ۶۰ روز تا ۹۰ روز دچار افت و در نهایت قطعی گاز خواهند شد .همراه با این هشدار راه کار هایی هم پیشنهاد شد که مردم باید به فکر سوخت های جایگزین مانند : برق ، گاز مایع ، گازوییل ، نفت و یا هیزم برای تامین انرژی های مورد نیاز زمستانه خود باشند !!!این جاست که باید به صورتی جدی درنگ کرد . مردم از کجا و چگونه می توانند انرژی های جایگزین را تامین کنند ؟؟چگونه باید دستگاه ها و وسایل گرمایی خانه های خود را که از دهه ها پیش با گاز لوله کشی تجهیز کرده بودند را تبدیل به گونه ای دیگر کنند؟؟ با چه امکاناتی؟؟ چه توان مالی و بودجه ای؟؟از سویی دیگر، آیا امکان چنین تغییراتی در سطح شهرهای خرد و کلان با انبوهی از اپارتمان ها و مجتمع‌های مسکونی وجود دارد ؟؟ با چه مکانیسمی و چگونه؟؟در این باره سخن بسیار است و در جایگاهی دیگر به ان خواهیم پرداخت .اینک باز گردیم به بحث اصلی خودمان که درباره محیط زیست و منابع طبیعی است .چند دهه است که دولت روستا های شمال کشور و بویژه حاشیه جنگل ها را گاز رسانی کرده است با این هدف که روستاییان برای تامین انرژی گرمایی مورد نیازشان بجای دست اندازی به منابع طبیعی و تهیه هیزم ، از گاز طبیعی بهره مند شوند ، (فعلا کاری به درستی و نادرستی نکات فنی اجرای بهینه گاز رسانی در روستاهای دور و نزدیک بویژه مناطق ییلاقی و کوهستانی ندارم) که در مجموع کاری پسندیده بود و با در پیش گرفتن چنین برنامه درستی بخش قابل توجهی از درختان جنگل از گزند قطع رهایی یافتند .باید توجه داشت که اینک با چنین هشدار هولناکی شوک بزرگی به جامعه شهری و روستایی وارد می شود ، از ان جایی که دولت هیچ راه کار عملی و اجرایی و مسئولانه ای را ارائه نمی کند ، این مردم هستند که هر یک ترفند هایی را در پیش می گیرند و با توجه به امکاناتی را که در دسترس دارند ، کوتاه ترین راه( نه بهترین راه) را بر می گزینند .شهر نشینان بزودی برای خرید دستگاه های برقی و نفتی به فروشگاه های مربوطه هجوم خواهند آورد، همانگونه که در ابر بحران قطع گاز در زمستان سال ۱۳۸۶ در شمال کشور چنین کردند .در روستا ها بویژه حاشیه جنگل هم باید بزودی شاهد باشیم که بسیاری از مردم برای تامین سوخت زمستانه ( هیزم) به جنگل های شمال با داس و تبر و اره موتوری و اسب و قاطر و نیسان هجوم بیاورند تا تن خسته و فرسوده آن بیش از این آزرده گردد.سودا گران تیزدندان ( قاچاقچیان چوب) بیشتر به میدان خواهند امد و آزمندانه برای خوش خدمتی به ویلا داران خوش نشین ، کاروان های حمل هیزم به راه خواهند انداخت .از نیرو های حفاظتی سازمان جنگل ها هم چندان کاری بر نخواهد امد ، نخست به دلیل تعداد اندک ، و دیگر انکه مقابل انبوه مردمی که برای بقا و حفظ جان خود برای گریز از سرمای جان سوز زمستان این آخرین راه را برگزیدند، یارای ایستادگی ندارند .تدبیری دیگر باید اندیشید و راهی دگر باید برگزید .۳ شهریور ۱۴۰۵ ، بابل ، محمد نجاتی.https://t.me/didehbaanzistboom