چرا برخورد با تغییر کاربری‌ها پس از سال‌ها و تکمیل ساخت‌وساز انجام می‌شود؟جناب مهندس داس‌مه گرامیمشا

چرا برخورد با تغییر کاربری‌ها پس از سال‌ها و تکمیل ساخت‌وساز انجام می‌شود؟جناب مهندس داس‌مه گرامیمشاور حقوقی رئیس سازمان منابع طبیعی کشوربا درودآنچه در سال‌های اخیر در موضوع تغییر کاربری اراضی و تخریب بناها در منطقه فیروزکوه، به‌ویژه در مسیر فیروزکوه به سمت سیمین‌دشت و روستاهای حصاربن، باغات " موین" و مناطق اطراف شاهد بوده‌ایم، پرسش‌های جدی برای افکار عمومی ایجاد کرده است.بنده در سال‌های اخیر از نزدیک شاهد تخریب‌هایی در این مناطق بوده‌ام، اما سؤال اساسی این است که چرا برخورد و تخریب، در بسیاری از موارد پس از گذشت چند سال و پس از آنکه ساختمان به‌طور کامل احداث شده و هزینه‌های زیادی صرف آن شده است، انجام می‌شود؟اگر ساخت‌وساز از همان زمان آغاز عملیات برای دستگاه‌های مسئول قابل مشاهده و شناسایی است، چرا در همان ابتدای کار از ادامه عملیات جلوگیری نمی‌شود؟ چرا اجازه داده می‌شود آب، مصالح، نیروی کار و سرمایه مردم صرف ساخت بنا شود و پس از تکمیل ساختمان و حتی گذشت چند سال، تازه موضوع تخریب و حکم قضایی مطرح شود؟از طرف دیگر، نحوه برخورد با بناهای مختلف نیز برای مردم سؤال‌برانگیز است. در یک مورد دیواری به‌طور کامل تخریب می‌شود، در موردی دیگر تنها با چند ضربه بیل مکانیکی بخشی از دیوار آسیب می‌بیند و بنا همچنان باقی می‌ماند و در مورد دیگری، ساختمان به‌طور کامل قلع‌وقمع می‌شود. اگر قانون برای همه یکسان است، ملاک این تفاوت در برخوردها چیست؟این سؤال را سال‌ها پیش نیز در حضور فرماندار محترم، زمانی که برای دیدار با مردم به منطقه سیمین‌دشت آمده بودند، مطرح کردم:آیا قانون برای همه یکسان است؟ اگر یکسان است، چرا در عمل با موارد مشابه به شکل‌های متفاوت برخورد می‌شود؟متأسفانه با گذشت سال‌ها، این پرسش همچنان برای مردم منطقه بی‌پاسخ مانده است.موضوع فقط تخریب چند ساختمان نیست. تغییر کاربری گسترده و ویلاسازی در ورودی جاده و اطراف روستاها، پیامدهای دیگری نیز داشته است؛ از جمله افزایش مصرف آب و فشار بر منابع محدود منطقه. در مواردی شاهد خشک‌شدن باغات بوده‌ایم؛ حتی باغ چند هکتاری جوان سیب نیز آسیب دیده و خشک شده است. در شرایطی که آب منطقه با محدودیت و سهمیه‌بندی مواجه است و مشکلات تأمین آب وجود دارد، طبیعی است که مردم بپرسند آیا پیش از صدور مجوزها و شکل‌گیری ساخت‌وسازهای گسترده، ظرفیت منابع آب و آثار زیست‌محیطی آن بررسی شده است یا خیر؟از سوی دیگر، وقتی به کشاورزان اعلام می‌شود برای زمین‌های خود جهت دریافت سند اقدام کنند، انتظار می‌رود روند اداری نیز روشن، منظم و عادلانه باشد. اما وقتی برای یک قطعه زمین، کارشناسی چندین ماه به طول می‌انجامد و هر بار هزینه‌های قابل توجهی ــ از حدود ۶ میلیون تا ۱۲ میلیون تومان و حتی بیشتر ــ مطالبه می‌شود و پس از گذشت زمان دوباره موضوع کارشناسی مطرح می‌شود، این روند برای کشاورز قابل درک نیست.مردم منطقه انتظار امتیاز ویژه ندارند؛ انتظار دارند قانون پیشگیرانه، شفاف و یکسان اجرا شود.اگر ساخت‌وساز غیرمجاز است، چرا در همان ابتدای عملیات متوقف نمی‌شود؟اگر مجاز است، چرا پس از چند سال حکم تخریب صادر می‌شود؟و اگر قانون باید یکسان اجرا شود، چرا مردم شاهد تفاوت در نحوه برخورد با بناهای مشابه هستند؟حفاظت از اراضی کشاورزی، باغات، منابع آب و محیط‌زیست فقط با تخریب ساختمان‌هایی که سال‌ها از ساخت آنها گذشته است محقق نمی‌شود. پیشگیری و نظارت به‌موقع، بسیار مؤثرتر از تخریب دیرهنگام است.امروز مطالبه مردم منطقه این است که مسئولان محترم، به‌جای آنکه اجازه دهند تخلف شکل بگیرد، هزینه شود و بنا تکمیل شود و سپس بعد از چند سال حکم تخریب صادر شود، از همان روزهای نخست بر ساخت‌وسازها نظارت کنند و در صورت وجود تخلف، همان ابتدا مانع ادامه کار شوند.و مهم‌تر از همه، مردم حق دارند بدانند ملاک برخورد با همه اراضی و بناهای مشابه چیست و چرا اجرای قانون در موارد مختلف، از نظر مردم یکسان به نظر نمی‌رسد؟این پرسش‌ها نه برای مقابله با قانون، بلکه برای اجرای عادلانه، شفاف و یکسان قانون و حفظ منابع طبیعی و کشاورزی منطقه مطرح می‌شود.مسئله دیگر عریض کردن یک جاده روستایی همانند اتوبان چه معنادارد که درمسیر حتی دیوار ملک حفاظت شده را نیز خراب می کنند وباغات مورد هجوم حیوانات قرار می‌گیرد. واقعا چرا؟!سپاس از زحمات حضرتعالیارادت ساغری@didehbaanzistboom