💎عمر که بی‌عشق رفت، هیچ حسابش مگیرآب حیات‌ست عشق، در دل و جانش پذیرهر که جز این عاشقان، ماهیِ بی‌آب دانمرده و پژمرده است، گر چه بود او وزیرعشق چو بگشاد رخت، سبز شود هر درختبرگ جوان بر دمد، هر نفس از شاخ پیرهر که شود صید عشق، کی شود او صید مرگ؟چون سپرش مه بود، کی رسدش زخم تیر؟سر ز خدا تافتی، هیچ رهی یافتی؟جانب ره بازگرد، یاوه مرو خیر خیرتنگ شکر خر بلاش، ور نخری سرکه باشعاشق این میر شو، ور نشوی رو بمیرجملهٔ جان‌های پاک، گشته اسیران خاکعشق فروریخت زر، تا برهاند اسیرای که به زنبیل تو، هیچ کسی نان نریختدر بن زنبیل خود، هم بطلب ای فقیرچست شو و مرد باش، حق دهدت صد قماشخاک سیه گشت زر، خون سیه گشت شیرمفخر تبریزیان، شمس حق و دین بیاتا برهد پای دل، ز آب و گل همچو قیر #مولانا@DifferentMindOfficial