در وطنت هستی،اما نگاهت جای دیگری‌ست.در غربتی،اما دلت خانه می‌خواد.در اکنونی،اما ذهنت به آینده‌ای دوخ

در وطنت هستی،اما نگاهت جای دیگری‌ست.در غربتی،اما دلت خانه می‌خواد.در اکنونی،اما ذهنت به آینده‌ای دوخته شدهکه محال به نظر میاد.زنده‌ای،اما روحت در گذشته‌ای ماندهکه مرده و هرگز بازنمی‌گرده.این حالت،حالِ بین العالمینه،یعنی نه اینجایی، نه آن‌جا.معلّقی، تهی به نظر می‌رسی،اما در حقیقت در آستانه‌ای.آستانه مرز عبور آگاهیه.وقتی ایستادی دروازه و پرتال خودش باز میشه.مثل لحظه‌ایه که بذردیگه «بذر» نیست،ولی هنوز «گیاه» هم نشده.انسان ذاتاً غریبه.غربتش جغرافیایی نیست،غربتِ روحه.و هر کس که این غربت رو حس می‌کنه،هنوز رشته‌ی اتصالشبا «وطنِ نور» قطع نشده.اگه در این حالت باشیو ازش فرار نکنی،قدرت درونت جمع می‌شه.اگه بخوای فرار کنی،فرسوده می‌شی.قدرتِ این حسدر اینه که تو رواز حل شدن در خواب جمعینجات می‌ده.این مرحله اسمش«#سیاهی_آغازین» هست؛جایی که چیزی فرو می‌پاشهتا چیز عمیق‌تری متولد بشه.ققنوس خودشلانه‌ی آتش رو می‌سازه.حس غربت همون آتشه.آتش تو رو بازمی‌سازه.سوختن، پالایشه.خاکِ فرسوده،بستر تولده. 🌑🌱🌌 #غربت_روح 🧬 20260129🧩 DnaUnMatrix⬛️ Dna_Matrix_Hackers 6839