😷💎😷 استحباب روزه روز 17 ربیع الأوّل1) مرحوم سید بن طاووس در اقبال الاعمال می نویسد:از ائمه علیهم السلام روایت شده است که فرمودند: هرکس روز هفدهم ربیع الاول که روز میلاد سیّد ما، رسول الله صلّی الله علیه وآله می باشد، روزه بگیرد، برای او روزه یک سال نوشته می شود. (بحارالأنوار، ج98، ص358-359 به نقل از اقبال الاعمال)2) ابواسحاق عُرَیضی می گوید: در قلبم افتاد که چه ایّامی از سال روزه گرفته شود. لذا قصد کردم نزد حضرت هادی علیه السلام بروم. حضرت در منطقه بِصَریا بودند. این امر را به هیچکس نگفتم. نزد حضرت رفتم، وقتی مرا دید فرمود: ای ابواسحاق، آمدی از من از ایامی سؤال نمایی که در آن ایام روزه گرفته می شود. آن ها چهار روز می باشند: روز بیست و هفتم رجب که خداوند رسولش صلّی الله علیه وآله را بر خلقش مبعوث نمود، روز میلاد رسول خدا صلّی الله علیه وآله که هفدهم ربیع الاول است، روز بیست و پنجم ذی القعده که روز گسترده شدن زمین از زیر کعبه است، و روز غدیر که رسول خدا صلّی الله علیه وآله برادرش علی علیه السلام را به عنوان پرچم هدایت برای مردم و امام بعد از خودش اقامه کرد. عرض کردم: فدایت شوم، راست فرمودی، من به همین منظور آمده بودم. شهادت می دهم که تو حجّت خدا بر خلقش می باشی. (تهذيب‏الأحكام، ج4،ص305- 306)3) از صادقَین علیهماالسلام در فضلیت روزه چهار روز از ایّام سال روایت وارد شده است. آن چهار روز عبارتند از: روز هفدهم ربیع الاول که روز ولادت رسول خدا صلّی الله علیه وآله می باشد. هرکس این روز را روزه بگیرد، خداوند روزه شصت سال را برای وی می نویسد ؛ روز بیست و هفتم رجب که روزی است که رسول خدا صلّی الله علیه وآله در آن روز مبعوث شد. هرکس این روز را روزه بگیرد، روزه اش معادل کفّاره شصت ماه خواهد بود ؛ روز بیست و پنجم ماه ذی القعده که در آن، زمین گسترده شده است ؛ و روز غدیر که رسول خدا صلّی الله علیه وآله، حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را به امامت نصب کرد. (وسائل ‏الشيعة، ج10، ص456به نقل از الْمُقْنِعَة)4) مرحوم شیخ مفید در مسارّالشّیعۀ درباره روز هفدهم ربیع الاول می نویسد: این روز، روز میلاد رسول خدا صلّی الله علیه وآله است، و صالحین از آل محمد علیهم السلام از زمان های قدیم، این روز را بزرگ داشته، حقّش را شناخته، و حرمتش را مراعات می کرده اند و آن روز را روزه می گرفته اند. (وسائل ‏الشيعة، ج10، ص456/ مسارّالشیعه، ص50)✅«اللّهمّ عجّل لولیّک الفرج»