سرانجام ندادن ارتقاء دانشگاهی و مضحکه‌ای که شاهدش هستیم✍️ رضا منصوریجمعه- ۲۸ شهریور ۱۴۰۴سال ۱۳۸۲ بود یا ۸۳. شنیدم جوانی در جلفا با پول چوپانی خودش و پدرش همًت کرده‌ مجموعه‌ای از ۲۰۰۰ نوع گل‌سنگ ایران را جمع‌آوری کرده. بسیار تعجب کردم. در سفری کاری به تبریز قصد داشتم حتما بروم و از نزدیک ببینم‌اش. بخت یارم نشد. از همکار زمین‌شناسم آقای دکتر مُر- استاد دانشگاه شیراز- تقاضا کردم جای من این زحمت را بکشد. رفت و چه رفتنی. از آنچه شنیدم حیرت کردم. عجب عشقی عجب علاقه‌ای و عجب همتی. این یعنی کار علمی جدی و پایدار برای ایران. آن‌موقع دانشجوی کارشناسی دانشگاه گرگان بود. هر چه در توان داشتم کردم تا پس از اتمام کارشناسی برای ادامهء تحصیل در همین رشته به دانشگاهی در اروپا برود. شد، رفت، و شد گل‌سنگ‌شناسی جهانی. برگشت به ایران باهمان توانی که حالا جهانی شده و بسیار حرفه‌ای و با صلابت. با چه زحمتی موزهء گل‌سنگ شناسی در سازمان پژوهش‌ها راه‌اندازی کرد. و چه اعتباری به ایران داد با پژوهش‌هاش. به قول فرانسوی‌ها پژوهشگری شد «پار اِکسِلانس». حالا ببینید این مضحکهء مدیریت علم در ایران چه بلایی بر سر او آورده. به وزیر علوم هم نوشتم اثری ندیدم. همین یک مورد کافی است مطمئن شویم جهل همراه با نفوذ چه بلایی بر کشور می‌آورد. و با چه مضحکه‌ای در علم ایران روبه‌رو هستیم. ببینید:امتیاز فرهنگی؛ بهانه‌ای برای حذف مرتبه دانشیاری در——————————-کانال پویش ملّی دوباره دانشگاه، چنین مطالبی را جهت توجه‌دادن به مسائل و چالش‌های جدّی نظام آموزش عالی کشور و شکل‌گیری گفتگو در رابطه با آنها منتشر می‌کند؛ انتشار مطالب به معنای تأیید جزئیات آنها نیست.💢 پویش ملی دوباره دانشگاهhttps://t.me/dobarehdaneshgah