دل‌ و روح ما، سر و جان ما«لِتُرابِ مَقْدَمِكَ الفِدا»«عَظُمَ الْبَلاء، بَرِحَ الْخَفَا»«فرج» است راه نجات ماهمه ناتوان، همه روسیاههمه در کشاکش راه‌ و چاههمه تا کمر به گِلِ گناهخِجِلیم، «وَانْکشَفَ الْغِطَا»نه رسیده شام غمی به‌سرنه رسیده از سحری خبرنه کسی به‌فکر کسی‌ دگرتو بیا که «وَانْقَطَعَ الرَّجا»نه کسی هوایی فیض ربنه به‌فکر واجب‌ و مستحب«ظَهَرَ الفَسادُ بِما کسَب»تو بیا که تازه شود هواغم شام و کوفه و کربلاشده داغ جان تو سال‌هاکه هرآن صباح و هرآن مساء«بَدَلَ‌ الدُّموعِکَ بِالدِّما»گله‌ و شکایت خویشتنبه‌کجا بَرَد دل تنگ من؟تو بیا سری به‌دلم بزنکه تو «مُستَعانی‌ و مُشتَکىٰ»تو بیا که سر بزند بهاربه‌خزان دائم روزگاربه‌جهان ما برکت بیارکه «بِیُمْنِکَ رُزِقَ‌ الْوَرىٰ»تو بیا که عهدِ وفا شوددل خلق جای خدا شودکه زمان صلح‌ و صفا شود«بِجَمالِکَ کَشَفَ الدُّجىٰ»تو بیا و چاره‌ی نو بسازکه به‌ما شود در صبح بازشب عاشقان تو بس دراز«وَ بِنورِ وَجهِكَ مُنتَهىٰ» #مجتبی‌خرسندی