لزوم حمایت دولت از کشاورزان، باغداران و برنج‌کارانپارسینه گزارش می دهد/ فریماه شیخ الاسلامی/کشاورز و باغدار ماه‌ها و گاهی یک سال برای به ثمر رسیدن محصول خود زحمت می‌کشد هزینه بذر، کود، سم، آب، نیروی کار، ماشین‌آلات و سایر هزینه‌های تولید را می‌پردازد و در نهایت، در زمان برداشت، انتظار دارد حاصل دسترنجش با قیمت عادلانه به فروش برسد. اما متأسفانه در بسیاری از مواقع، درست در همین زمان، مشکلات اصلی آغاز می‌شود.در فصل برداشت برنج، مرکبات، کیوی، سیب و سایر محصولات کشاورزی، به دلیل عرضه زیاد و نبود سازوکار مناسب برای خرید و ذخیره‌سازی، کشاورز ناچار می‌شود محصول خود را با قیمت پایین به فروش برساند. در این شرایط، دلالان و واسطه‌ها با اطلاع از نیاز مالی کشاورز و محدود بودن امکان نگهداری محصول، قیمت خرید را کاهش می‌دهند و محصول را ارزان از تولیدکننده خریداری می‌کنند.اما سؤال اینجاست که چرا محصولی که کشاورز با قیمت پایین می‌فروشد، مدت کوتاهی بعد با چند برابر قیمت به دست مصرف‌کننده می‌رسد؟این فاصله قیمتی نه به نفع کشاورز است و نه به نفع مصرف‌کننده بلکه بخش قابل توجهی از سود زنجیره توزیع را نصیب واسطه‌ها می‌کند. در واقع، کشاورز در ابتدای زنجیره کمترین سهم را از ارزش محصول خود دریافت می‌کند و مصرف‌کننده نیز در انتها مجبور است همان محصول را با قیمت بالا خریداری کند.دولت نباید کشاورز را در زمان برداشت محصول تنها بگذارد. حمایت از تولیدکننده فقط به پرداخت تسهیلات محدود نمی‌شود؛ بلکه باید سازوکاری وجود داشته باشد که کشاورز بتواند محصول خود را با قیمت عادلانه و تضمین‌شده به فروش برساند.ایجاد مراکز خرید مستقیم از کشاورزان، توسعه سردخانه‌ها و انبارها ، خرید تضمینی و توافقی محصولات، نظارت جدی بر فعالیت واسطه‌ها و ایجاد زنجیره مستقیم میان تولیدکننده و بازار می‌تواند بخش مهمی از این مشکل را حل کند.در مورد برنج نیز دولت باید سیاستی داشته باشد که برنج‌کار مجبور نباشد در فصل برداشت، محصول خود را برای تأمین هزینه‌های زندگی و ادامه کار، زیر قیمت واقعی بفروشد. اگر امکان نگهداری و فروش تدریجی محصول فراهم باشد، قدرت چانه‌زنی کشاورز افزایش پیدا می‌کند و دست دلال برای تعیین قیمت پایین‌تر بسته خواهد شد.از سوی دیگر، وقتی تولیدکننده بتواند محصول خود را با قیمت منطقی عرضه کند ، مصرف‌کننده هم می‌تواند محصول باکیفیت را با قیمت مناسب‌تری خریداری کند.کشاورز نباید فقط در زمان تولید مورد توجه قرار گیرد؛ حمایت واقعی زمانی است که دولت از لحظه کاشت تا زمان فروش محصول، در کنار تولیدکننده باشد.اگر قرار است کشاورزی کشور حفظ شود، باید دسترنج کشاورز ارزش واقعی خود را پیدا کند. نمی‌توان از یک سو مردم را به تولید و خودکفایی تشویق کرد و از سوی دیگر، در حساس‌ترین مرحله یعنی زمان فروش محصول، آنها را در برابر دلالان و نوسانات بازار تنها گذاشت.حمایت از کشاورز، باغدار و برنج‌کار در حقیقت حمایت از امنیت غذایی کشور، حفظ روستاها، جلوگیری از مهاجرت روستاییان و حفظ تولید داخلی است. کشاورزان و باغداران انتظار همراهی دولت و مسئولین را دارند که امیدواریم این موضوع محقق گردد.