سردرگمی مرد مدرن در سال ۲۰۲۶شاید بزرگ‌ترین بحران مردان امروز، تنهایی نباشد.نه کمبود رابطه باشد و نه حتی مسئله ازدواج.شاید مسئله عمیق‌تر از همه این‌ها باشد:اینکه دیگر نمی‌دانند چه چیزی آن‌ها را «ارزشمند» می‌کند.پدرها و پدربزرگ‌ها این مشکل را نداشتند.برای آن‌ها نقشه روشن بود، مسیر مشخص بود، قوانین هم ساده و قابل فهم بودند.نسخه قدیمی مردانگی تقریباً این‌طور تعریف می‌شد:نان‌آور باش، محافظ باش، مسئول باش…و در ازای آن، تو مرد ارزشمندی محسوب می‌شوی.اما مرد امروز با یک سؤال جدید روبه‌روست:اگر این‌ها دیگر کافی نیستند، پس چه چیزی کافی است؟مرد سنتی از شکست می‌ترسید.اما مرد مدرن گاهی از چیزی عمیق‌تر می‌ترسد:اینکه اصلاً نداند معیار موفقیت چیست.به او گفته‌اند:قوی باش… اما نه آن‌قدر قوی که ترسناک به نظر برسی.به او گفته‌اند:احساساتت را نشان بده… اما نه آن‌قدر که ضعیف دیده شوی.به او گفته‌اند:رهبری کن… اما نه آن‌قدر که کنترل‌گر به نظر بیایی.و همین تناقض‌ها باعث شده مرد مدرن فقط بین دو نقش گیر نکند؛بلکه بین دو تعریف متضاد از «ارزشمند بودن» گیر بیفتد.وقتی معیار ارزشمندی مبهم شود، هویت هم کم‌کم مبهم می‌شود.برای همین بعضی مردها به‌تدریج از رقابت خسته می‌شوند؛ نه چون ضعیف شده‌اند، بلکه چون دیگر مطمئن نیستند این مسابقه اصلاً جایزه‌ای دارد یا نه.شاید بحران خاموش مردان امروز، کمبود اعتمادبه‌نفس یا حتی کمبود موفقیت نباشد. شاید مسئله این باشد که برای اولین بار در تاریخ، بسیاری از مردها نقشه روشنی برای تبدیل شدن به «مرد ارزشمند» در اختیار ندارند.و وقتی نقشه گم شود، حتی قوی‌ترین آدم‌ها هم ممکن است سرگردان شوند.متن از پیج nafeleh_kheirabadiنظر شخصی و نتیجه‌گیری:به نظرم این متن یک بخش مهم از واقعیت را درست نشان می‌دهد:اینکه جهان امروز، تعریف واحد و ساده‌ای از مردانگی ارائه نمی‌دهد و همین می‌تواند حس سردرگمی ایجاد کند.اما یک نکته مهم هم اینجاست: این «نبودِ نقشه واحد» فقط بحران نیست، هم‌زمان یک فرصت هم هست.در گذشته، مرد بودن بیشتر یک قالب بیرونی داشت؛ امروز اما بیشتر تبدیل شده به یک پروژه درونی: اینکه هر فرد خودش باید بفهمد ارزشش را بر چه اساسی می‌سازد.مشکل از جایی شروع می‌شود که فرد دنبال یک تعریف آماده بیرونی می‌گردد،در حالی که واقعیت این است که دیگر چنین تعریف واحدی وجود ندارد.به‌جای اینکه این وضعیت را فقط به‌عنوان سردرگمی ببینیم، می‌شود آن را به‌عنوان دعوتی برای ساختن یک معیار شخصی دید:ترکیبی از مسئولیت‌پذیری، رشد فردی، سلامت روان، روابط سالم و هدف شخصی.در نهایت، شاید مسئله «گم شدن نقشه» نباشد؛ شاید مسئله این باشد که نقشه دیگر از قبل داده نمی‌شود، بلکه باید ساخته شود.امیرحسین رضائی🦉از مدیریت تا ماجرا@donrezaei