‍ 💠کمیل قاسمی دارنده دو مدال المپیک روز گذشته از دنیای کشتی خداحافظی کرد.⬅️کمیل قاسمی در صفحه شخصی خود درخصوص خداحافظی‌اش نوشت:🔰معرفی یه بازی هیجان انگیز و پرطرفدار! (زولا)🔶بالاخره قصه‌ی زندگی قهرمانی‌ام به ایستگاه آخر رسید. در ماه‌های اخیر به عشق دیدن شور و شوق مردمی که با جان و دل، در دعاهای خود مرا شرمنده‌ کرده بودند، علی‌رغم دوری از تمرینات و آسیب‌دیدگی‌های قدیمی، تن به تمرینات مرتب دادم با یک نیت؛ فقط به قصد حضور در سومین المپیک زندگی‌ام و کسب مدال طلای بازی‌های المپیک 2020 توکیو.🔷شاید در جایی نگفته باشم و خیلی‌ها ندانند که من، با اینکه در سال‌های اخیر در وزن 125 کیلو مسابقه داده‌ام و غالبا 12 تا 15 کیلو از رقبایم سبک‌تر بوده‌ام، در آغاز راه قهرمانی طعم وزن‌ کم‌کردن را بسیار چشیده‌ام. 🔶دیروز وقتی می‌خواستم برای همیشه از عشق جاودانی‌ام خداحافظی کنم، تمام آن لحظه‌های شور و عشق و امید، تمام آن لحظه‌های شادی و شور ملتم و به ویژه اهالی محترم مازندران و همشهریان عزیز جویباری‌ام، مقابل چشمم رژه می‌رفت. هیچ‌وقت نتوانستم با کلمه و واژه‌ای، محبت شما مردم را پاسخگو باشم؛ شما که می‌دانم در هر کجای جهان که باشید، برای تشویق و روحیه دادن به من و ما، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنید. یک عمر در طنین آوای شما زیستم. اگر در سالهای نوجوانی، کشتی فقط عشق شخصی‌ام بود اما بعدها "دانستم" که این عشق مرا "پیوندزده"؛ پیوندی ناگسستنی و دائمی با مردمی به‌قول حضرت مولانا: 🔷این‌جا کسی است پنهان دامان من گرفتهخود را سپس کشیده، پیشان من گرفتهاین‌جا کسی است پنهان چون جان و خوشتر از جان باغی به من نموده ایوان من گرفته🔶کشتی صرف‌نظر از بردها و باخت‌هایش، نه بخشی از زندگی‌ام که یکسره خود زندگی‌ام بود و هست. تک‌تک شما خوبان چه آنها که تشویق‌ام کردید خالصانه و چه آنها که مشوّق رقیبم بودید و لاجرم مرا مورد عتاب قرار دادید، همه را از صمیم قلبم دوست می‌دارم. حضور و وجود شماست که معنایِ بودنِ منِ کمترین هست. در ایستگاه واپسین این‌ راه سخت طلب حلالیت می‌کنم از همگی شما؛ چنانچه در این سال‌ها گرد کدورتی بر دل‌هایتان نشست، عذرخواهم. 🔷کلام آخر اینکه از مربی سازنده‌ام آقای حسین نقیبی بسیار ممنونم. از آقای نادر ناظری که از رده سنی نونهالان تا همین آخرین کشتی، همواره در کنارم بود تشکر می‌کنم. و شرمنده از پدر و مادرم که به دلیل حضور دائمی در اردوها و سفر ها نتوانستم در کنارشان باشم ،باشد که از این پس بیشتر دستبوسشان باشم. از دوستان گرامی‌ام در جای‌جای جهان ممنونم و عذرخواهم که نمی‌توانم نامشان را تک‌تک بیاورم. سپاس ویژه‌ای دارم از اهالی رسانه و ارباب جراید که در تمام این سال‌ها از نزدیک شاهد تلاش و کوشش بسیارشان بوده‌ام.🔷از آقای غلامرضا محمدی که نخستین بار به من اعتماد کرد و در رقابت های قهرمانی آسیا پیراهن تیم ملی را به من سپرد ممنونم. از رقیب دیر و دورم پهلوان پرویز هادی که دیروز مرا بر دوش گرفت و رسم و آیین نیاکان ما را به جا آورد تشکر ویژه دارم. حضور او همیشه انگیزه ی تلاش بیشترم بود. از آقایان فردین معصومی، محمدرضا آذرشکیب و شیروان محبی هم ممنونم و در انتها سپاسگزارم از استاد رسول خادم که از او بسیار آموختم. بدون اندیشه ها و دست های سخاوتمند این مرو بزرگ، یقینا در چنین جایگاهی قرار نمی گرفتم. با ایشان قدم در گود معرفت گذاشتم و ورزش باستانی را فرا گرفتم. تا همیشه و همه جا قدردان پهلوان بزرگ ایران زمین هستم.فرزند کوچک مردم بزرگوار ایران🇮🇷 @donyaye_koshti