🌹روزی باغبانی بود که گل های بسیار زیبا پرورش میداد.هر روز صبح زمان رسیدگی کردن به گل ها با آنها سخن میگفت و درد دل میکرد.در بین گلها گلی زیبا بود که باغبان علاقه خاصی به آن داشت و بیشتر از گل های دیگر او را دوست داشت.حال گل او خوب بود تا روزی که باغبان گلی زیبا تر و گران قیمت تر از گل خودش را به باغش آورد تا آن را پرورش دهد.روزها گذشت و باغبان بیشتر وقت خود را صرف گل زیبارو کرد غافل از آنکه گل خودش در حسرت درد دل دوباره باغبان روز به روز پژمرده تر میشد.روزی باغبان در حال رسیدگی به گل زیبارو بود که ناگهان تیغی از آن گل به دستش فرو رفت و باغبان را سخت آزرد.در این حال باغبان به یادگلش افتاد که هیچوقت تیغی به دستش فرو نکرده بود.با اینکه گل ساده ای بود اما با باغبان مهربان بود.باغبان قصه ما در پی گل خودش رفت و دید تمام گلبرگ های آن گل زیبا ودوست داشتنی اش یک به یک ریخته و دیگر چیزی از وجودش باقی نمانده.باغبان یاد روزهایی افتاد که این گل سنگ صبورش بود و با جان و دل به قصه ی غصه های باغبان گوش داده بود.اما دیگر نه آن گل، گل همیشگی باغبان میشد نه باغبان میتوانست با گل دیگری درد دل کند.پند:قدر گل های زندگیمونو بدونیم و ازشون خوب مراقبت کنیم چون فقط یک گل توی زندکی هست که توی هر شرایط و هر سختی ای با جان و دل مراقب وجود ما هست و وقتی دلش بشکند دیگر آن گل سابق نخواهد شد.🌹@donyayedelneveshte