۲بند پایانی: نتیجه‌گیری هنجارینتیجه‌گیری مقاله ماهیتی هنجاری دارد و بر «انتخاب مسیر همکاری» تأکید می‌کند. مشکل اینجاست که سیاست خارجی با توصیه اخلاقی اداره نمی‌شود، بلکه با موازنه قدرت، هزینه–فایده و بازدارندگی اداره می‌شود.این بند بیش از آنکه راهبردی باشد، آرمان‌گرایانه است و در فضای بی‌اعتماد خاورمیانه می‌تواند به تضعیف موقعیت چانه‌زنی ایران منجر شود.جمع‌بندی انتقادیمقاله دکتر ظریف از نظر ادبیات دیپلماتیک منسجم و از نظر لحن عقلانی است، اما از منظر امنیت ملی و نظریه سیاست قدرت، با سه ضعف ساختاری مواجه است:الف) نادیده‌گرفتن تعارض منافع ساختاریب) تقلیل امنیت به اعتماد و روایتج) کم‌برآورد کردن نقش بازدارندگی سخت در محیط آنارشیکدر نتیجه، این مقاله را می‌توان نوعی بازتعریف نرم امنیت ایران دانست که اگر بدون تضمین‌های عینی و حفظ ابزارهای بازدارنده دنبال شود، می‌تواند به خلع سلاح مفهومی و راهبردی تدریجی ایران منجر شود.✍ رامین مجنون پیله روددانشجوی دکتری علوم سیاسی و پژوهشگر سیاست خارجی و روابط بین المللتحلیل انتقادی بندبه‌بند مقاله دکتر ظریف