🍥🍥🍥🍥🍥🍥سیاست وادی خطرناکی است… و این نه فقط در ایران بلکه در تمام دنیا وقتی کسی وارد عالم سیاست میشود و آنهم در بالاترین سطوح یعنی رهبری و ریاست جمهوری و وزارت قرار میگیرد با چالش های خطیری روبه رو میگردد … برای چنین فردی کمترین مخاطره سیاسی میتواند حذف فیزیکی و بدترین چالش برایش بدنامی تاریخی باشد… اینطور نیست که مهره های بالای سیاسی زندگی معمول و بی درد سری همآنند یک کارمند اداره و یا سوپری سر گذر داشته باشند… وقتی بالاترین مقام مملکتی حال حاضر مملکت یعنی رئیس جمهور منتخب در انتقادی صحیح و مؤدبانه از برنامه های صدا و سیما میگوید اصلا من خودم تلویزیون تماشا نمیکنم .. و بعد رئیس انتصابی صدا و سیما در واکنشی توهین آموز پاسخ میدهد تماشای تلویزیون ایران افتخاری است که نصیب هر کسی نمیشود…. و آنوقت پزشکیان همچنان به بهانه وفاقی مسخره میگذارد او به کارش ادامه دهد یعنی عافیت طلبی محض … تا این دو سال دیگر نیز طی شود و او به طبابت و وکالت خود برگردد و آن ۱۶ میلیونی که با امید ایشان را بالا آوردند هم یعنی پشم… در مقیاسی بالاتر وقتی رئیس جمهور کشورمان تفاهم نامه ای را که سراسر منفعت برای میهن است با رئیس جمهور قوی ترین کشور دنیا امضا میکند و ناگهان با شلیک عواملی بی مسئولیت به نفتکش ها این تفاهم نامه ابطال میشود و او همچنان بی تفاوت به عوامل نقض آتش بس میگذرد و به کارهای معمولی میرسد جز خسران ملّی چه حاصلی دارد…. کار سیاسی در رده های بالا مخاطرات خاص خود را دارد که اوج آن نیکنامی تاریخی است و حضیض آن بدنامی است ….https://telegram.me/dr_zandiInstagram( dr_zandi)