تصویر فوق مرحوم آسید عبدالله فاطمی و مرحوم آشیخ صدر الدین حائری شیرازی رحمت الله علیهما مرحوم آیت‌ال

تصویر فوق مرحوم آسید عبدالله فاطمی و مرحوم آشیخ صدر الدین حائری شیرازی رحمت الله علیهما مرحوم آیت‌الله سید عبدالله فاطمی، از یاران نزدیک مرحوم آقای نجابت و از شاگردان برجسته آیت‌الله انصاری همدانی بود؛ مردی از تبار سلوک و سکوت، ساکن در سایه‌سار زهد و درخشان از نور اخلاصپدرم نقل میکردشبی به همراه جمعی از طلاب، به دیدارش رفتیم. خانه‌اش محقر بود، ساده و بی‌پیرایه. هوا سرد بود و ما، ناگزیر، در بیرونی نشستیم. آتشی افروختیم تا از گزند سرمای شب در امان باشیم. در میان آن سکوت شبانه، او آرام و بی‌صدا می‌آمد، هیزمی در آغوش، و به درون بازمی‌گشت. چند بار این رفت‌وآمد تکرار شد؛ ما گرم گفت‌وگو و آتش، و او در حال خدمت.آخر دیدار، یکی از همراهان که دقت بیشتری کرده بود، با صدایی بغض‌آلود گفت:«دیدید چه می‌سوزانَد؟… آنچه بر آتش می‌نهد، گهواره‌ی تنها فرزند اوست… چوب‌هایش را خرد کرده تا ما از سرما نلرزیم...!»پدر آسید عبدالله را مجسمه اخلاص میدانستبگذریم به صورت کلی مرحوم عموی ما آشیخ صدر الدین حائری در بین عرفا و اهل معنا وجاهت بیشتری داشت و مرحوم پدر ما بین علما و اهل علمرحمت خدا بر بندگان مخلصش..https://t.me/dralihaeri