🟢 گوهر ۴۶۵📖 إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ أللهَ شاكِرٌ عَليمٌ [بقره، ۱۵۸]یعنی: «صفا» و «مروه» از شعائر الاهى است؛ بنابراين هركس كه حجِّ خانه‌‌ي خدا و يا عمره انجام دهد، باكى بر او نيست كه برآن دو طواف كند؛ ‌[و سعىِ صفا و مروه به جاى آورد]. و كسى‌كه فرمان خدا را در انجام كارهاى نيك اطاعت كند، خداوند [نسبت به عمل او] قدردان و [از آن] آگاه است.⚜ امام صادق(علیه السلام)می فرماید: سُمِّیَ الصَّفَا لِأَنَّ الْمُصْطَفَی هَبَطَ عَلَیْهِ فَقُطِعَ لِلْجَبَلِ اسْمٌ مِنِ اسْمِ آدَمَ(علیه السلام) یَقُولُ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ: إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ وَ أُهْبِطَتْ حَوَّاءُ(سلام الله علیها) عَلَی الْمَرْوَهًِْ وَ إِنَّمَا سُمِّیَتِ الْمَرْوَهًُْ مَرْوَهًًْ لِأَنَ الْمَرْأَهًَْ هَبَطَتْ عَلَیْهَا فَقُطِعَ لِلْجَبَلِ اسْمٌ مِنِ اسْمِ الْمَرْأَهًْ.یعنی: صفا را به این خاطر صفا خوانده‌اند که آدم(علیه السلام)، برگزیده‌ی خدا بر آن هبوط کرد؛ لذا از اسم آدم(علیه السلام) نامی برای کوه اتّخاذ شد و دلیلِ آن آیه‌ی شریفه:"إِنَّ اللهَ اصْطَفَی ءَادَمَ وَ نُوحًا وَ ءَالَ إِبْرَاهِیمَ وَ ءَالَ عِمْرَانَ عَلیَ الْعَالَمِین" می‌باشد و چون حوّا(سلام الله علیها) بر کوه مروه فرود آمد این کوه را به این نام خواندند؛ چرا که «مرأهًْ»[یعنی «زن» که همان حوّاست]، بر آن کوه نازل گردید. پس برای آن کوه، نامی برگرفته از اسم «مرأهًْ» اتّخاذ گردید.📚 کلینی، الکافی، ج۴، ص۱۹۲⚜حلبی گوید: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ(علیه السلام) لِمَ جُعِلَ السَّعْیُ بَیْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَهًِْ؟ قَالَ: لِأَنَّ الشَّیْطَانَ تَرَاءَی لِإِبْرَاهِیمَ(علیه السلام) فِی الْوَادِی فَسَعَی وَ هُوَ مَنَازِلُ الشَّیْطَان.یعنی: پرسیدم: چرا سعی بین صفا و مروه تشریع شده است؟ حضرت صادق(علیه السلام) فرمود: «زیرا در این وادی شیطان به نظر حضرت ابراهیم(علیه السلام) آمد؛ پس ابراهیم فرار کرد[و او را از خود دور نمود]. [و مسیر صفا و مروه] جایگاه ظاهرشدن شیطان بر ابراهیم (علیه السلام) است».📚 صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۴۳۳ ⚜ امام صادق(علیه السلام)می فرماید: صَارَ السَّعْیُ بَیْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَهًِْ لِأَنَ إِبْرَاهِیمَ(علیه السلام) عَرَضَ لَهُ إِبْلِیسُ فَأَمَرَهُ جَبْرَئِیلُ فَشَدَّ عَلَیْهِ فَهَرَبَ مِنْهُ فَجَرَتْ بِهِ السُّنَّهًُْ یَعْنِی بِهِ الْهَرْوَلَهًَْ.یعنی: سعی بین صفا و مروه به‌خاطر این تشریع شد که ابلیس بر حضرت ابراهیم(علیه السلام) ظاهر شد؛ پس جبرئیل(علیه السلام) به حضرت فرمان داد بر او سخت بگیرد و او را از خود برانَد. ابراهیم(علیه السلام) چنین کرد؛ [یعنی به صورت هروله پشت‌سر ابلیس او را دنبال می‌کرد؛ ابلیس فرار کرد] لذا هروله در بین این دو کوه سنّت گردید.📚 علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۲، ص۱۰۸.🌔 @drehsanpouresmaeill