«ستمگر و بی گناه»پادشاهی به کشتن بی‌گناهی فرمان داد.بی‌گنه گفت: ای مَلِک به موجب خشمی که تو را بر من است، آزار خود مجوی که این عقوبت بر من به یک نفَس به سر آید و بزه آن بر تو جاوید بماند.دوران بقا چون باد صحرا بگذشتتلخی و خوشی و زشت و زیبا بگذشتپنداشت ستمگر که جفا بر ما کرددر گردن او بماند و بر ما بگذشتسعدیملک را نصیحت او سودمند آمد و از سر خون او برخاست.برگرفته از کتاب «۳۶۵ روز در صحبت سعدی»به قلم حسین الهی قمشه‌ایناشر: انتشارات سخنتصویر اثر فرانسیسکو گویا https://www.instagram.com/p/DId7yTnoH-3/?igsh=MWd6czh5MXdubWVmNw== .