من شاعر کوچه های دردم صورتگر چهره های زردم زآیینه ی چهره های بی نوربرچهره ی جان ، نشسته گردمدر کوچه و برزن و خیابانزین سیر و سیاحتی که کردمجز غصه نبود ، دستگیرم‌جز یاس نبود ، پایمردمتا دین نشود جدا ز ابزار من در ره درد ، همنوردمدر ششدر غم ، اسیرم امابا داوخطر، حریف نردمادیب برومند ۱۳۹۰