دلم ز خیره سریهای روزگار شکستنگارخانه ی عیش مرا حصار شکستشکست قدر مرا، شور وشوق بوس و کنارغرور موج ه

دلم ز خیره سریهای روزگار شکستنگارخانه ی عیش مرا حصار شکستشکست قدر مرا، شور وشوق بوس و کنارغرور موج همانا که در کنار شکستچه شد بهار جوانی که سرخوشی ها داشتمرا خمار تمتع، در آن بهار شکستزخشت میکده ، باشد که بشکند سرشیخکه طعنه اش ، دل رندان میگسار شکستدهان شکوه ی من سخت بسته بود، ولیکز دستبردغم، این قفل استوار شکستهوای یار و دیارم‌، ز سر نشد ، هرچنددلم ز فرقت یار و‌غم دیار ، شکستزیاد من نرود لحظه های صحبت دوستاگرچه عهد مرا، خود، به یادگار شکستز تندرستی من، رنج حادثات ،نکاستکه سخت ، پشت مرا بار انتظار شکسترواج کار فضیلت ، طمع مدار (ادیب)کنون که رونق بازار اعتبار ، شکستادیب برومند ۱۳۸۰