گفتم که روحِ سبزِ دواتم شوی ، نشدخطی قشنگ در جملاتم‌ شوی ، نشداز اوجِ آسمانِ محبت هزار بار افتاده ام که چتر نجاتم شوی ، نشددر سرنوشتِ من که خدایی نمی کنیامید داشتم که مناتم شوی ، نشدگفتم غزل بگویم و شاید ز بختِ خوشمن حافظ و ؛ تو شاخِ نباتم شوی ، نشدهمچون کویر ، تشنگی آورده ام به کفشاید نَمی، زلالِ فراتم شوی، نشد گشتم چو خضر ، ظلمتِ شبهایِ عمر راتا روشنایِ آبِ‌ حیاتم شوی، نشدعمری به کیشِ چشمِ سیاهت نشسته امشاید به لطف ، مانعِ مات ام شوی، نشدبهزادم و امیدِ من آغوشِ گرمِ توستمی خواستم که خاکِ هِراتم شوی نشد#جواد_مهربان https://t.me/drjavadmehraban