عصر یخ‌بندانشاید به اتفاق فرزندتان انیمیشن «عصر یخ‌بندان» را دیده باشید. در بخش نخست داستان، سنجابی پی یک دانه شاه‌بلوط می‌دود و حتی دوست دخترش را به خاطر آن دانه رها می‌کند و تا آخر داستان هم سرگردان رسیدن به آن دانه شاه‌بلوط است. ویل دورانت در مجموعه‌ی «تاریخ تمدن» می‌نویسد: شکل‌گیری تمدن تابع عواملی چند است که یا سبب تسریع در حرکت آن می‌شود و یا آن را از حرکت باز می‌دارد. اگر زندگی انسان از مرحله شکار تجاوز نمی‌کرد، هرگز نمی‌توانست از عالم بربریت به تمدن برسد و تمام هوش آدمی می‌باید صرف موفقیت در شکار می‌شد. خمیرمایه اصلی نخستین فرهنگ و تمدن، رها شدن بشر از حیله‌های رسیدن به غذا است و انسان تنها زمانی که از حیث آب و غذا احساس امنیت کرد به فکر ساختن کلبه، معبد و مدرسه افتاد و به اختراع روی آورد.این شرح آشنا وصف حال ماست؛ ملتی در «عصر یخ‌بندان»، که امرار معاش برایش دشوارتر از دشوار دیروز است و چرخ فرهنگ و ادب و هنر و دین سرزمین‌ش از حرکت وامانده؛ نخبگانش ترک وطن کرده‌اند و جامانده‌گان هوش‌‌شان را صرف بکارگیری حیله‌های موفقیت در «شکار بیشتر» می‌کنند!@drmaddah