✅ اراک برای من فقط یک شهر نیست؛ مسئله‌ای فلسفی است. شهری که در آن، پرسش‌های بنیادین درباره «هویت»، «

✅ اراک برای من فقط یک شهر نیست؛ مسئله‌ای فلسفی است. شهری که در آن، پرسش‌های بنیادین درباره «هویت»، «زمان»، «مکان»، «بدن»، «دیگری»، «سکوت»، «فراموشی»، «امید» و «شدن» قابل طرح‌اند. 🔻وقتی در خیابان‌های اراک قدم می‌زنم، حس می‌کنم که شهر، نه فقط مجموعه‌ای از ساختمان‌ها و خیابان‌هاست، بلکه صحنه‌ای است که در آن، پرسش‌های فلسفی زندگی روزمره اجرا می‌شوند. این اجرا، همان چیزی است که در انسان‌شناسی فلسفی به آن «تجسد پرسش» می‌گوییم؛ اینکه پرسش‌ها در بدن، در فضا و در رفتارهای روزمره مردم حضور دارند.✅ اراک برای من مسئله‌ای درباره «شدن» است؛ شهری که هنوز در حال شدن است، هنوز کامل نشده، هنوز در جست‌وجوی هویت است. این شدن، پرسشی فلسفی درباره ماهیت شهر است: آیا شهر چیزی ثابت است یا چیزی در حال شدن؟ 🔻اراک برای من نمونه‌ای است که نشان می‌دهد شهر، شدن است؛ شدنِ بی‌پایان. زیبایی اراک، زیبایی «شدن» است؛ زیبایی شهری که هنوز کامل نشده، هنوز در حال ساختن خود است، هنوز در جست‌وجوی هویت است. این زیبایی، زیبایی ناتمامی است؛ زیبایی‌ای که در آن، شهر همچنان ادامه دارد.