⁨ واقعيت اينست كه در اين عمر نهايتا ٧٠-٨٠ ساله كه يك سومش را خواب هستيم و بيداريمان با تورم و جنگ و ترافيك و مهمل گويى بعضى تريبون داران… غارت ميشود، فرصت چندانى نداريم براى كشف زندگى و درست عاشقى كردن،درست زيستن،و درست پدر و مادر يا همسر بودن،در اين ميانه اگر بتوانيم كتاب خوبى بخوانيم يا درس خوبى گوش كنيم، زهى سعادت.٢)تشويش و اضطراب مثل كم خونى براى جسم، جانمان را ميفرسايد ، مولوى نسخه عجيبى به پسرش ميدهد كه تنها با يك نور درونى است كه آتش اضطراب را ميتوان دفع كرد.آيا آن نور ، آگاهى است؟ اخلاق نيك است؟ كارهاى خوب است؟ خودكاوى و خودسازى و خدمت خلق است؟ همه اينهاست؟ ٣)فيه ما فيه كتابيست به نثر كه پسر مولانا، سلطان ولد از صحبتهاى پدرش با شاگردان و مراجعين و … فراهم كرده و خواندنش برايم بسيار دلنشين است، من نسخه اى دستم هست به تصحيح مرحوم فروزانفر كه صبحها چند دقيقه ميخوانم و در طول هفته در هنگام ترافيك و گاهى ورزش هم درسهاى فيه ما فيه دكتر عبدالحميد ضيايى را گوش ميكنم، نظم اهنين ندارم اما براى من سر شلوغ ، در ٥٢ سالگى جواب ميدهد.دلتان گرم و جانتان روشن⁩