«دوای راه، رفتنه ننه… نماز را اول اذون بخون، پنج ساعت عذاب نکش دست آخر سینه کش غروب هول هولی بخونی»————-قصه گویی احسان عبدی پور دیشب هم خنداندمون هم اشکمان را درآورد ؛ قصه مُزيرهاى بوشهر و درديهاشون از كشتيها، داستان خِدِر و مسقطى خوردن از ته دلش،داستان بوشهريهاى مهاجر به آلمان…جانمان را نوازش داد.موسیقی زیبای بوشهری با خلاقیتهای امید سعیدی، چقدر به دلمون نشست. اگه رفتید صندلی جلو نگیرید، (یه قدبلند بیفته جلوتون، سخت میشه تماشا)