از غم دوست در این میکده فریاد کشم‏‌‏دادرس نیست که در هجر رخش داد کشم‏‌‏داد و بیداد که در محفل مارندی نیست‏‌‏که برش شکوه برم داد ز بیداد کشم‏‌‏شادیم داد غمم داد و جفا داد و وفا‏‌‏با صفا منت آن را که به من داد کشم‏‌‏عاشقم عاشق روی تو نه چیز دگری‏‌‏بار هجران و وصالت بدل شاد کشم‏‌‏مردم از زندگی بی‌تو که با من  هستی‏‌‏طرفه سری است که باید بر استاد کشم‏‌‏سالها می‌گذرد حادثه‌ها می‌آید‏‌‏انتظار فرج از نیمه خرداد کشم