‍ ‍ وقتی درمان، به دام تبدیل می‌شودهشدار درباره دوره‌ها و مربیانی که با پوشش رشد فردی، وابستگی ایجاد می‌کنند.گاهی تبلیغ‌ها این‌طور شروع می‌شوند:«سه جلسه تا آرامش کامل…» یا «یک پکیج تا رهایی از همه دردها». برای کسی که سال‌ها با #اضطراب، #غم یا حس #بی‌ارزشی دست‌وپنجه نرم کرده، این وعده مثل چراغی در #تاریکی است.مشکل اینجاست که زخم‌های عمیق، آهسته و با زمان التیام می‌یابند، نه با نسخه‌های فوری. ولی آن‌ها دقیقاً روی این شتاب و #ناامیدی سوار می‌شوند. رهبر این دوره‌ها معمولاً چهره‌ای کاریزماتیک دارد. او خود را تنها کسی می‌داند که «راه درست» را می‌شناسد، و برایش مهم است که بقیه منابع و افراد را بی‌اعتبار کند. هر توصیه دیگری، هر نگاه متفاوتی، ناگهان به چشم «انحراف از مسیر» دیده می‌شود.در سطح روانی، این فضا به شکلی نادیدنی فرد را به جایگاهی کودکانه برمی‌گرداند؛ جایی که تنها یک «والد همه‌چیزدان» وجود دارد و #امنیت، به #رضایت او گره خورده است. رابطه‌ای که در ظاهر پر از محبت و هدایت است.در یک کارگاه، نوبت به «اشتراک تجربه» می‌رسد. سارا، که تازه دو جلسه آمده، با تردید از اضطراب‌هایش می‌گوید. مربی با نگاهی آرام، لبخند می‌زند و می‌گوید: «آها… این همون زخمیه که همه‌چیز رو نگه داشته.» این جمله، ساده اما پرقدرت، درست به قلب ناامنی‌اش می‌زند.آن‌ها استاد پیدا کردن این نقاط حساس‌اند. گوش می‌دهند، سر تکان می‌دهند، و در لحظه‌ای که شما احساس می‌کنید «کسی بالاخره فهمید»، کلید وابستگی زده می‌شود.ادامه مطلب رزرو نوبت@dynamicpsychotherapy