‍ نیاز شدید به #کنترل، نشانه اضطرابی است که از ناشناخته‌ها داریم.انگار همیشه از پیش می‌خواهیم بدانیم که چه می‌شود. چرا نمی‌توانیم گاهی بگذاریم خودش پیش برود؟حس می‌کنیم چیزی کم داریم ولی به جای اینکه ببینیم این #کمبود از کجاست، آن را با خرید پر می‌کنیم!گاهی میان شبکه‌های اجتماعی می‌گردیم تا از #تنهایی و #بلاتکلیفی فرار کنیم، بی آن‌که "اضطراب پنهان" را ببینیم."حالا انجامش می‌دهم.." می‌گوییم و به #تعویق می‌اندازیم. از #شکست، شاید از #موفقیت.#اضطراب که می‌آید یا به یخچال پناه می‌بریم یا از غذا می‌گریزیم، بی آن‌که با اضطراب روبرو شویم.انتخاب یک لباس سفارش غذا یا حتی فرستادن پیامی ساده گاهی اینقدر سخت می‌شود چرا که پشت این تردیدها، #ترس از #قضاوت یا اشتباه پنهان است.وقتی کاری می‌کنیم منتظریم کسی بگوید "خوب بود"شاید در دل این انتظار، #ترس_از_طرد نشسته است.بعضی از ما در وقت استراحت هم باید مشغول باشیم! شاید از لحظه‌ای که هیچ کاری نماند جز روبرو شدن با خود، می‌ترسیم.برخی همیشه جذب آدم‌های دوردست می‌شوند! از #صمیمیت می‌ترسند؟ شاید این هم راهی باشد برای گریز از ترس ترک شدن. چقدر می‌توانیم یک ساعت بی‌گوشی بی‌موسیقی بی‌کار با خودمان بمانیم؟ شاید این شتاب برای پر کردن لحظات، گریزی از اضطراب و تنهایی در سکوت باشد.رزرو نوبت@dynamicpsychotherapy