‍ ‍ دیگر شبیه خودت نیستی!عکس‌های قدیمی را نگاه کردم آن روزها هم شبیه خودم نبودم."چی می‌خوای؟" "نمی‌د

‍ ‍ دیگر شبیه خودت نیستی!عکس‌های قدیمی را نگاه کردم آن روزها هم شبیه خودم نبودم."چی می‌خوای؟" "نمی‌دونم" اگر سال‌ها خودت را با دیگری تنظیم کرده باشی، طبیعی‌ست که خواسته‌های شخصی‌ات را فراموش کنی.گاهی "ما" آنقدر پررنگ می‌شود که دیگر "من" ی باقی نمی‌ماند.اما اگر "تو" نباشی آن "ما" هم واقعی نیست.بعضی‌ها وارد #رابطه که می‌شوند #تغییر می‌کنند: حرف‌هایشان، علایقشان، حتی خندیدنشان.اما وقتی رابطه تمام می‌شود، حس می‌کنند چیزی از دست داده‌اند، چیزی از خودشان.در بعضی رابطه‌ها یک نفر زیادی نزدیک می‌شود و دیگری پس می‌کشد. انگار که یکی شدن ترسناک است و فاصله گرفتن دردناک.گاهی آنقدر خودت را با دیگری هماهنگ می‌کنی که حتی متوجه نمی‌شوی چه چیزهایی را دوست نداری. بعد از مدتی نمی‌دانی این تویی که داری زندگی می‌کنی یا نسخه‌ای که برای پذیرفته شدن ساخته‌ای.در بعضی روابطی که #ترس از #طرد شدن زیاد است، یکی شدن با دیگری راهی برای حفظ رابطه می‌شود.اما این شبیه شدن، کم کم فردیت را کمرنگ می‌کند.#صمیمیت، یعنی کنار دیگری بودن، بدون اینکه شبیه او شوی.این همان نقطه #تعادل است که خیلی‌ها از آن می‌گذرند.آدم‌ها در گروه‌ها رابطه‌ها و خانواده‌ها نقش‌هایی بازی می‌کنند تا پذیرفته شوند. اما اگر نقاب‌ها را برداریم چه چیزی باقی می‌ماند؟ اگر مدام شبیه دیگران شده‌ای شاید بد نباشد پرسیدن اینکه من که بودم؟رزرو نوبت@dynamicpsychotherapy