هر انسانی... هر چقدر هم که خوش‌قلب و بخشنده باشد، ظرفیت محدودی برای تحمل آزار دارد.شاید با صبر، چشم‌

هر انسانی... هر چقدر هم که خوش‌قلب و بخشنده باشد، ظرفیت محدودی برای تحمل آزار دارد.شاید با صبر، چشم‌پوشی‌ها و لبخندهایش تو را شگفت‌زده کند؛ آن‌چنان که گویی اصلاً آزرده نمی‌شود...اما سرانجام لحظه‌ای فرا می‌رسد که انسان در کمال آرامش به یک باور می‌رسد:نه خشمی در کار است... نه انتقامی... تنها فاصله گرفتن.روزی به خودت می‌آیی و می‌بینی که او مثل همیشه لبخند بر لب دارد و محترمانه رفتار می‌کند... اما دیگر به تو نزدیک نمی‌شود.چرا که گاهی اوقات، دور شدن، آخرین پیام کسی است که تمام تاب‌وتوانش به پایان رسیده است.@miesaagh | میثاق