💥 چرا سرمایه‌گذاران بزرگ این‌قدر کمیاب‌اند؟ ترکیبی از مهارت، شخصیت و شانساکونومیست در تحلیلی تازه ب

💥 چرا سرمایه‌گذاران بزرگ این‌قدر کمیاب‌اند؟ ترکیبی از مهارت، شخصیت و شانساکونومیست در تحلیلی تازه به این پرسش پرداخته که چه چیزی یک سرمایه‌گذار معمولی را به یک مدیر سرمایه‌گذاری بزرگ تبدیل می‌کند. پاسخ برخلاف تصور رایج، فقط هوش مالی، تحلیل بازار یا دسترسی به اطلاعات نیست؛ سرمایه‌گذاران استثنایی محصول ترکیبی نادر از مهارت، ویژگی‌های شخصیتی و البته مقداری شانس هستند. حتی انتخاب سبک درست سرمایه‌گذاری می‌تواند به زمان‌بندی و شانس وابسته باشد، زیرا استراتژی‌ای که امروز سودآور است ممکن است سال‌ها وارد دوره ضعف شود و آن‌قدر ضعیف عمل کند که پیش از بازگشت دوباره بازار، اعتبار و حتی حرفه مدیر سرمایه‌گذاری را از بین ببرد.یکی از نمونه‌های مورد اشاره، استراتژی «مومنتوم» است؛ یعنی خرید سهام و دارایی‌هایی که اخیراً عملکرد خوبی داشته‌اند و ادامه روند صعودی آنها محتمل به نظر می‌رسد. این روش در دوره‌هایی ثروت‌های بزرگی ایجاد کرده، اما نشانه‌های هفته‌های اخیر احتمال تضعیف آن را مطرح کرده است. همین اتفاق پیش‌تر برای سبک‌های دیگری مانند سرمایه‌گذاری ارزشی نیز رخ داده است. بنابراین هیچ فرمولی وجود ندارد که برای همیشه برنده باشد و سرمایه‌گذار علاوه بر انتخاب روش مناسب، باید شانس قرار گرفتن آن روش در دوره مناسب بازار را نیز داشته باشد.اکونومیست برای نشان دادن ویژگی سرمایه‌گذاران بزرگ به تجربه جورج سوروس و استنلی دراکن‌میلر اشاره می‌کند. 💡مدیران استثنایی باید زمانی که فرصت بزرگی می‌بینند، شهامت پذیرفتن ریسک قابل‌توجه را داشته باشند؛ اما همین افراد باید بتوانند لحظه‌ای که متوجه اشتباه خود می‌شوند، بدون تعصب عقب‌نشینی کنند و زیان را بپذیرند. جمع شدن «اعتمادبه‌نفس برای ریسک بزرگ» و «فروتنی برای اعتراف سریع به اشتباه» در یک فرد چندان رایج نیست.مشکل اینجاست که بازار مرتب شخصیت سرمایه‌گذار را آزمایش می‌کند. کسی که بیش از حد محتاط باشد فرصت‌های بزرگ را از دست می‌دهد و کسی که بیش از حد به تحلیل خود اطمینان داشته باشد ممکن است زمانی که شرایط تغییر کرده همچنان بر تصمیم اشتباه پافشاری کند. سرمایه‌گذار بزرگ باید بتواند میان conviction یا اعتقاد محکم به تحلیل خود و انعطاف برای تغییر آن تعادل برقرار کند؛ مهارتی که شاید از بسیاری از مدل‌های پیچیده مالی مهم‌تر باشد.نتیجه تحلیل اکونومیست این است که مدیران سرمایه‌گذاری واقعاً بزرگ به همین دلیل بسیار کمیاب‌اند. عملکرد فوق‌العاده گذشته نیز الزاماً اثبات نمی‌کند که فرد در آینده همان موفقیت را تکرار خواهد کرد، زیرا جدا کردن سهم مهارت از سهم شانس بسیار دشوار است. برای بسیاری از سرمایه‌گذاران عادی، همین واقعیت می‌تواند استدلالی جدی به نفع روش‌های ساده‌تر، متنوع‌تر و کم‌هزینه‌تر مانند صندوق‌های شاخص باشد.https://www.economist.com/finance-and-economics/2026/08/25/what-makes-a-great-investor📚 ایستارتاپس 👇🆔 @eastartups 🎯