قفس دعا و دارترانه سرا : ایرج جنتی عطایی آهنگساز : باربد بیاتبیا بخواه تا همگی یکی بشیماز این قفسرو به رهاشدن پر بکشیم بیا بخواه تا همگی یکی بشیم رو زن‌کُشی یه خط قرمز بکشیم توی این سرزمین منتشر تو رگ پیرِ شبِ رو به زجر و زخم و کارتُن‌خوابیِ تو قفسِ دعا و داربچه‌ها، ارتش فقر و رنج و بردگیغم‌نامه‌ی بی‌گذشته‌ی بی‌آیندهکودکان کار، رو به بن‌بست حراجِ زندگیرَج‌به‌رَج کنار همگم و طرد و دربه‌درهدفِ منفعتِ حراجِ غمبیا بخواه تا همگی یکی بشیمرو قتلِ عام، یه خط قرمز بکشیم پدرت کجاست کارگرکوچولو؟همونی که عکسِ دار کشیددورِ گردنش با یه نخ طناب  توی سلولِ زندون‌به‌زندون ...بچه‌فال‌فروش! کو مادرت کو؟ رفته تا یه کلیه‌شُ عوض کنهبا یکی دو برج اجاره‌ی اتاقتون؟آه ای سرزمین پیرِ مغموممتنِ خون و مزارِ مهساها!کوچه‌ها سرشارن از اشک و نفرینبا طلایه‌ی تدفین فرداها!بیا بخواه تا همگی یکی بشیم رو زن‌کُشی یه خط قرمز بکشیم دخترِ ویرون! ای فراری از خونه‌ی پدر!شب از جنایت پُره و از صف‌به‌صف، قدیسِ اژدهابه‌سَرتا یه روز طلوع کنه خورشیدِ فردامُرده‌موناز پسِ این خیابونا و خونه‌های سرنگون! بیابخواه تا همگی یکی بشیمرو به «زن، زندگی، آزادی» پر بکشیم!@ebihamedifan