غروب سوگناک ۱۷ مرداد/ ۰۴۰۵/در زاهدانغروبی تاریک و خونین بود؛ غروبی که اندوه آن از مرزهای یک طایفه و خانواده فراتر رفت. در آن شامگاه، دو تن از جوانان غیور و سربلند طایفه رودینی (مینگل)، در اقدامی ناجوانمردانه و در کافه‌ای در شهر زاهدان، به دست خفاشان خون آشام ترور شدند.خدایا! جگرسوزم مدد کندلم را مرهمی تو یا صمد کناین ترور نه از سوی بیگانگان، بلکه از سوی کسانی بود که در ظاهر مسلمان و برادر دینی و ایمانی خود بودند؛ جنایتی مظلومانه که قلب‌ها را به درد می‌آوردوهمه جغرافیا را در برگرفت.من از بیگانگان هرگز ننالمکه با من هرچه کرد آن آشنا کرداما قاتلان، عاملان و آمران این جنایت بدانند که وعده الهی حق است و خداوند از آنان با قدرتی تمام انتقام خواهد گرفت: «إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامِ».صد هزاران دام باشد در رقمچون تو با مایی نباشد هیچ غمما خود را به خدای قادر متعال می‌سپاریم و با «وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ» شکایت خود را به درگاه او می‌بریم؛ چرا که او بهترین وکیل و عادل‌ترین قاضی است.کسانی که بد را پسندیده اندندانم زنیکی چه بد دیده آمداز تمامی عزیزانی که با حضور خود در مراسم تشییع پیکر مطهر عزیزانمان، در این سوگ با ما همدردی کردند، صمیمانه سپاسگزاریم.✍️ مولانا ابراهیم رودینی۱۸ مرداد ۱۴۰۵ | زاهداناینستاگرام https://www.instagram.com/ebrahimroudini