❤ آه پنجشیر؟ آه پنجشیر! آه پنجشیر؟! ❤ نمی‌دانم که با کدامین نقطه تراژیک جغرافیایی ذهنم تو را مقایسه کنم؟ ارتفاعات بازی دراز، دره‌های عمیق منتهی بر قله 1150 متری، جایی که خون سر و صورت شهید طلوعی مظلوم را با چفیه ام پاک کردم؛ ارتفاعات سایه انداخته بر روستای پلنگان در کامیاران یا ارتفاعات شیخ لطیف در مریوان که برادرم در آنجا با گلوله توپ فرانسوی قطعه‌قطعه شد؟ با این مکان‌ها ناآشنا نیستم و نیک می‌دانم که درنبردی برابر به‌سادگی این ارتفاعات سقوط نخواهد کرد! مگر اینکه ناجوانمردانه آن‌ها را دور بزنند و یا از آسمان بر سرت همچون دانه‌های برف گلوله بریزند تا تو را به زانو درآورند. آهای! منادیان و مریدان (وَنُريدُ أَن نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ استُضعِفوا فِي الأَرضِ وَنَجعَلَهُم أَئِمَّةً وَنَجعَلَهُمُ الوارِثينَ!) آهای! کسانی که عکس سردار شهید سلیمانی را بر پروفایل خود ضمیمه کرده‌اید و دائم از نام و مرام شهید سلیمانی سخن بر زبان می‌آورید! آیا همین بود مرام شهید سلیمانی که چشم خود را بر مظلومیت مسلمانان همسایه ببندد؟ آیا او می‌توانست اسیری و در تله افتادن فرزندان همرزمش را تحمل کند؟! آهای! کسانی که دایه دار رهبر مسلمانان جهان هستید! آیا می‌شود کسانی را که به ما وفادار بودند تنها گذاشت و شاهد کشته شدن آن‌ها بود؟ این است حکومت اسلامی! هرکجا که منافع خودخواسته‌ی ما بود؟! آهای! کسانی که بر حادثه کربلا می‌گریید! مگر حسین (ع) ندا درنداد که اگر مسلمان نیستید لااقل آزادمرد باشید؟ دیگر سکوت چرا؟ سکوت جایز نیست! وقت عمل است؛ باید پای در رکاب زد. علی‌رضا قادری جانباز، رزمنده، خانواده شهید و هیئت‌علمی دانشگاهhttps://t.me/ebrahimbaysalami/16245