@ebteda_ir🔺اوضاع زمانی خراب شد کهبچه‌مسلمانِ شیعهٔ علی‌بن‌ابیطالب(ع)، از ترس اینکه مبادا برچسبِ «چپ» و «سوسیالیست» و «مارکسیست» و «کمونیست» و... بخورد، مطالبهٔ عدالت و برابری و نبرد با نابرابری و فقر را بوسید و گذاشت کنار و رفت دنبالِ کارِ به‌اصطلاح فرهنگی‌اش. و مستضعفان و فرودستان و پابرهنگان را در برابرِ بولدوزرِ زبان‌نفهمِ بازارگراها، یالقوز رها کرد. یالقوزِ یالقوز.عدالت‌خواهی را با اخبار مثلاً موثقِ محفلی و داستان‌سرایی‌های ابلاغی و افسانه‌‌پردازی‌های بولتنی و تحلیل‌های تخدیری، مایهٔ شرمساری و اسباب ننگ و بازی در زمین دشمن دانست. و ندانست که کتمان نابرابری و انکارِِ فقر، هیچ تاثیری در واقعیت و پیامدهای آن ندارد. بله‌‌... بچه‌مسلمانِ شیعهٔ علی(ع) را استحاله کردند و به تماشای دردهای مردم نشاندند. تماشا و تماشا و تماشا. و حتی دیگر، احساسش هم برانگیخته نشد و اندوهناک هم نشد و حتی دیگر برایشان دعا هم نکرد؛ چه رسد به اینکه وارد «جنگ فقر و غنا» شود و به نفع فقرا بجنگد.