@ebteda_ir🔺خودملامتگری به شیوهٔ «خودمان»! مجید انصاری (معاون حقوقی رئیس جمهور) می‌گوید: «...آیا کل عالم دست‌به‌دست هم داده‌اند که مقابل ما بایستند؟ باید کمی فکر کنیم شاید ما طوری رفتار کردیم که تمام جهان علیه ماست.»این تعابیر، آشناست. بارها از زبان و در بیان گروهی از سیاسیون، این تعابیر را شنیده و دیده‌ایم. این ادعای آشنا و تکراری، ابهامات مبناییِ زیادی دارد اما هیچ‌گاه نخواسته‌اند ابهاماتِ بیان خود را رفع کنند. شاید هم نتوانسته‌اند. همچنان ترجیح می‌دهند به سیاق آشنا، ادعای خود را با همان کژتابی‌های قدیمی تکرار کنند. بیراه نیست که با وجود تکرار پرحجم این قبیل حرف‌ها، کمکی به اصلاح امور نمی‌کنند. اگر واقعاً می‌خواهند روند و رفتاری را اصلاح کنند باید بدون ابهام و ایهام حرف بزنند؛ اگر البته بخواهند و بتوانند.یک. منظورشان از «کل عالم» یا «تمام جهان» چیست؟ کل عالم و تمام جهان کجاست؟یک‌بار بنشینند و به ‌جای تکرار این جملات، برای همه روشن کنند معنای ملموسِ این کل عالم و تمام جهان را. کار ساده‌ای به‌نظر می‌رسد اما لازم است همین کار ساده انجام شود؛ چرا که بسیار مهم و مبنایی‌ست. اگر مثلاً منظورشان تمام دولت-ملت‌ها یا تمام ملت‌ها یا تمام کشورهای جهان باشد، لازم به گفتن نیست که ما باید تا امروز ده‌ها بار متلاشی شده بودیم. یعنی وجود نداشتیم. دلیلی ندارد اگر همهٔ دولت/ملت‌های جهان علیه ما هستند و ما همچنان امکان حیات داشته باشیم. دو. «شاید ما (خودمان) طوری رفتار کردیم که...» منظورشان از «ما» چیست؟ ما یعنی دقیقاً چه کسانی؟ آیا منظورشان از خودمان یعنی «خودشان»؟ خودشان یعنی خود ایشان و دوستانشان؟ممکن است منظورشان از «خودمان» خودِ مردم باشد. یعنی اینجا در مقام یکی از مردم دارند حرف می‌زنند. یعنی مردم جوری رفتار کرده‌اند که «کل عالم» علیه ما شده‌اند.شاید اما منظورشان از ما و خودمان، عنصر دیگری‌ست. باید بگویند منظورشان دقیقاً چیست. و تازه بعد از شفاف‌سازیِ این «ما» و «خودمان» این را هم بگویند که این ما و خودمان، دقیقاً چه کار کرده‌اند که تمام جهان علیه ما شده‌اند.چنین ادعاهای گِرد و سرشار از ابهام و ایهام و کژتابی، در شرایطی که ملت و کشور، از هر سو هدفِ فشار است، تنها یک کارکرد دارد و آن‌هم «نمایشِ چیزفهمی» و ادای متفاوت‌نمایی و ادعای اینکه «من از اینها نیستم»!نکتهٔ اصلی:به طرز واضحی، گروهی از حکمرانان، در بدترین زمان ممکن، برای فرار از مسئولیتِ ادارهٔ مملکت، شیوهٔ «خود ملامتگری» در پیش گرفته‌اند و مدام به سر و صورت خود می‌زنند تا شاید مردم دلشان به رحم آمد و از آنها کار و حل مسائل نخواستند.