🟥 چرا قدرت‌های بزرگ رقبای خود را دست‌کم می‌گیرند؟🔹 بلومبرگ در گفت‌وگویی با پیتر فرانکوپن، تاریخ‌دا

🟥 چرا قدرت‌های بزرگ رقبای خود را دست‌کم می‌گیرند؟🔹 بلومبرگ در گفت‌وگویی با پیتر فرانکوپن، تاریخ‌دان دانشگاه آکسفورد و نویسنده کتاب‌های راه‌های ابریشم و زمین دگرگون‌شده، به یک خطای تکراری در سیاست جهانی می‌پردازد: رهبران قدرتمند اغلب تصور می‌کنند وزن نظامی، اقتصادی و ذهنی‌شان برای تحمیل اراده به دیگران کافی است.🔹 فرانکوپن می‌گوید جنگ اوکراین، تنش‌های خاورمیانه و رقابت آمریکا و چین را نباید بحران‌هایی جدا از هم دید. از نگاه او، این رخدادها بخشی از یک الگوی بزرگ‌ترند؛ الگویی که در آن قدرت‌های بزرگ، مقاومت کشورها و بازیگران کوچک‌تر را کمتر از واقع برآورد می‌کنند و سپس در میدان سیاست یا جنگ با هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده روبه‌رو می‌شوند.🔹 در تاریخ، این خطا بارها تکرار شده است. قدرت‌های بزرگ معمولاً با تکیه بر جمعیت، ارتش، منابع مالی، فناوری یا نفوذ دیپلماتیک وارد بحران می‌شوند، اما آنچه نادیده می‌گیرند، اراده سیاسی، جغرافیا، شبکه‌های محلی، حافظه تاریخی و توان تحمل طرف مقابل است؛ عواملی که روی کاغذ کمتر دیده می‌شوند، اما در میدان واقعی تعیین‌کننده‌اند.🔹 نمونه اوکراین برای فرانکوپن مهم است. روسیه تصور می‌کرد برتری نظامی و عمق راهبردی‌اش می‌تواند مقاومت کی‌یف را سریع بشکند، اما جنگ به درگیری فرسایشی تبدیل شد و هزینه‌های انسانی، اقتصادی و سیاسی آن بسیار فراتر از محاسبات اولیه رفت. همین منطق در بسیاری از بحران‌های خاورمیانه نیز دیده می‌شود؛ جایی که مداخله یا فشار خارجی همیشه به نتیجه سریع منتهی نمی‌شود.🔹 درباره چین نیز پرسش اصلی این است که آیا واشنگتن و پکن توان واقعی یکدیگر را درست می‌خوانند یا در دام اعتمادبه‌نفس بیش از حد افتاده‌اند. رقابت بر سر تایوان، فناوری، تجارت، انرژی، دریاهای آسیا و زنجیره‌های تأمین جهانی نشان می‌دهد اشتباه محاسباتی میان قدرت‌های بزرگ می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از یک منطقه داشته باشد.🔹 نکته دیگر فرانکوپن نقش قدرت‌های میانی است. کشورهایی که نه ابرقدرت‌اند و نه بازیگران کوچک، امروز در انرژی، مواد معدنی، مسیرهای تجاری، تولید صنعتی، دیپلماسی و امنیت منطقه‌ای اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. در چنین جهانی، قدرت فقط در واشنگتن، پکن یا مسکو تعریف نمی‌شود.🔹 پیام اصلی این گفت‌وگو روشن است: قدرت زیاد، همیشه به معنای فهم بهتر واقعیت نیست. گاهی رهبران قدرتمند دقیقاً به دلیل قدرت خود اشتباه می‌کنند؛ چون فکر می‌کنند طرف مقابل زودتر می‌شکند، بازارها سریع‌تر تسلیم می‌شوند و جغرافیا یا تاریخ را می‌توان با اراده سیاسی نادیده گرفت.📌 منبع: Bloomberg@economistfarsi