🎬 جلسه بیست‌وششم: استیون اسپیلبرگ و روایت از زاویه دید دوربینوقتی فیلم‌های استیون اسپیلبرگ را تماشا می‌کنید، شاید در نگاه اول متوجه تکنیک خاصی نشوید. این دقیقاً هنر اوست.اسپیلبرگ کاری می‌کند که دوربین دیده نشود، اما احساسی که دوربین منتقل می‌کند، کاملاً در ذهن مخاطب بماند.او معتقد است:«محل قرار گرفتن دوربین، یعنی انتخاب اینکه تماشاگر دنیا را از چشم چه کسی ببیند.»بسیاری از فیلمسازان دوربین را فقط جایی قرار می‌دهند که همه چیز دیده شود.اما اسپیلبرگ ابتدا از خودش می‌پرسد:«اگر جای شخصیت بودم، این لحظه را چگونه می‌دیدم؟»به همین دلیل، دوربین او اغلب به شخصیت‌ها نزدیک است و همراه آن‌ها حرکت می‌کند، نه اینکه صرفاً ناظر اتفاقات باشد.در فیلم Jaws (آرواره‌ها) ، کوسه تا مدت زیادی به‌طور کامل دیده نمی‌شود.اسپیلبرگ به‌جای نمایش مستقیم خطر، واکنش آدم‌ها، حرکت آب و نگاه شخصیت‌ها را نشان می‌دهد.همین تصمیم باعث می‌شود ذهن مخاطب، کوسه را ترسناک‌تر از آنچه واقعاً دیده می‌شود تصور کند.گاهی چیزی که پنهان می‌شود، اثرگذارتر از چیزی است که دیده می‌شود.در فیلم Schindler's List (فهرست شیندلر) ، دوربین در بسیاری از صحنه‌ها فقط شاهد است.حرکت‌های اغراق‌آمیز یا قاب‌های نمایشی وجود ندارد.همین سادگی باعث می‌شود احساسات، واقعی‌تر به مخاطب منتقل شوند.اسپیلبرگ اجازه می‌دهد بازی بازیگران و اتفاقات، خودشان حرف بزنند.نمونه‌ای دیگر را در فیلم Saving Private Ryan (نجات سرباز رایان) می‌بینیم.در سکانس آغازین نبرد ساحل اوماها، دوربین همراه سربازان می‌دود، می‌لرزد و گاهی تعادلش را از دست می‌دهد.تماشاگر احساس نمی‌کند در حال تماشای جنگ است؛ احساس می‌کند داخل میدان نبرد حضور دارد.این تفاوت بین «دیدن» و «تجربه کردن» است.درس مهمقبل از انتخاب زاویه دوربین، از خودت بپرس:«می‌خواهم مخاطب این صحنه را فقط ببیند، یا آن را زندگی کند؟»اگر هدفت تجربه کردن باشد، جای دوربین، ارتفاع آن و فاصله‌اش با شخصیت اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کند.🎯 تمرین یک صحنه ساده طراحی کن؛ مثلاً شخصی وارد اتاقی می‌شود و متوجه می‌شود چیزی گم شده است.همان صحنه را سه بار فیلمبرداری کن:- یک بار با دوربین ثابت و دور از شخصیت.- یک بار با دوربین نزدیک که همراه شخصیت حرکت کند.- یک بار از زاویه دید خود شخصیت (POV).بعد هر سه نسخه را بدون تغییر در بازی بازیگر تماشا کن.از خودت بپرس:«در کدام نسخه بیشتر احساس کردم کنار شخصیت هستم؟»اگر پاسخ نسخه دوم یا سوم بود، یعنی یکی از مهم‌ترین اصول کارگردانی استیون اسپیلبرگ را درک کرده‌ای؛ جای دوربین، احساس مخاطب را می‌سازد.🎬 جلسه بعد:مارتین اسکورسیزی ؛ کارگردانی که با استفاده از حرکت‌های بلند دوربین، میزانسن پویا و انتخاب موسیقی، به صحنه‌ها انرژی و ریتم می‌بخشد. با بررسی فیلم‌های Goodfellas (رفقای خوب) ، Casino (کازینو) و The Wolf of Wall Street (گرگ وال‌استریت) یاد می‌گیریم چگونه حرکت دوربین می‌تواند خودش بخشی از روایت باشد.@Educationdirector