*«پادشاهی در نیویورک» (۱۹۵۷) پاسخ طنزآمیز و انتقادی چارلی چاپلین به آمریکای دههٔ ۱۹۵۰ بود؛ آمریکایی که با مصرف‌گرایی، فرهنگ تلویزیونی و فضای پارانویای سیاسی دوران مک‌کارتی شناخته می‌شد.**این فیلم پس از تبعید چاپلین از ایالات متحده در سال ۱۹۵۲ ساخته شد و داستان شاه ایگور شاهدوف را روایت می‌کند؛ پادشاهی برکنار‌شده که به نیویورک می‌آید و به‌تدریج درگیر نمایش‌های رسانه‌ای و سوءظن‌های ضدکمونیستیِ دوران کمیتهٔ فعالیت‌های ضدآمریکایی مجلس نمایندگان (HUAC) می‌شود.**این صحنه یکی از به‌یادماندنی‌ترین لحظات فیلم است؛ گفت‌وگوی شاهدوف با روپرت مکابی، کودکی صریح و سیاسی که نقش او را مایکل چاپلین، پسر واقعی چارلی چاپلین، بازی می‌کند. والدین روپرت در جریان «وحشت سرخ» (Red Scare) مورد آزار و تعقیب قرار می‌گیرند.**این فیلم تا سال ۱۹۷۲ اجازهٔ اکران در ایالات متحده را نداشت و همچنان یکی از آشکارا سیاسی‌ترین آثار چارلی چاپلین به شمار می‌رود.@Educationdirector