جلسه چهل‌ونهم را دقیقاً در ادامه‌ی مسیر قبلی و با یک تکنیک تازه می‌فرستم؛ این بار تمرکز روی فوکوس به‌عنوان ابزار تدوین درون قاب است.🎬 جلسه چهل‌ونهم: دیوید فینچر؛ وقتی فوکوس جای کات را می‌گیردیکی از ویژگی‌های مهم سینمای دیوید فینچر این است که مخاطب را مجبور نمی‌کند همیشه با حرکت دوربین یا کات بفهمد کجا را نگاه کند.گاهی فقط با تغییر فوکوس، نگاه تماشاگر را جابه‌جا می‌کند.یعنی بدون اینکه قاب عوض شود، اطلاعات مهم صحنه تغییر می‌کند.فوکوس فقط وضوح تصویر نیستفرض کن در پیش‌زمینه یک شخصیت ایستاده و در پس‌زمینه، اتفاق مهمی در حال رخ دادن است.اگر فوکوس روی شخصیت باشد، مخاطب ابتدا او را می‌بیند.اما وقتی فوکوس آرام به پس‌زمینه منتقل می‌شود، بدون هیچ کاتی، اهمیت روایت از شخصیت به اتفاق پشت سر او منتقل می‌شود.این یعنی:Rack Focus = تدوین بدون کاتفینچر از چنین کنترل دقیقی برای هدایت توجه مخاطب استفاده می‌کند.در فیلم‌هایی مثل Zodiac و Gone Girl، قاب‌ها اغلب آن‌قدر کنترل‌شده طراحی شده‌اند که تغییر جزئی در فوکوس می‌تواند اطلاعات تازه‌ای را وارد توجه مخاطب کند.نکته حرفه‌ایقبل از فیلمبرداری از خودت بپرس:«مخاطب باید الان چه چیزی را ببیند؟»بعد:«دو ثانیه بعد چه چیزی باید مهم شود؟»اگر جواب این دو سؤال متفاوت است، شاید لازم نباشد کات بزنی.می‌توانی با:فوکوس + میزانسن + عمق میداننگاه مخاطب را از یک نقطه به نقطه دیگر منتقل کنی.این یکی از تفاوت‌های مهم بین «تصویر زیبا» و تصویر کارگردانی‌شده است.🎯 تمرین یک پلان دو نفره طراحی کن.نفر اول نزدیک دوربین باشد و نفر دوم در پس‌زمینه.ابتدا فوکوس روی نفر اول باشد.بعد نفر دوم یک حرکت یا اتفاق مهم انجام دهد و فوکوس را آرام به او منتقل کن.بدون هیچ کاتی.حالا همین صحنه را یک بار دیگر با یک کات فیلمبرداری کن.دو نسخه را مقایسه کن:کدام نسخه بیشتر توجه مخاطب را کنترل می‌کند؟و مهم‌تر:آیا تغییر فوکوس توانست جای کات را بگیرد؟ درس امروز:کارگردان فقط تصمیم نمی‌گیرد «چه چیزی را نشان بدهد».گاهی تصمیم مهم‌تر این است که:چه چیزی را واضح ببینیم و چه چیزی را فعلاً نبینیم.🎬 جلسه بعد:دیوید لینچ؛ چگونه با طراحی صدا، چیزی را که نمی‌بینیم ترسناک‌تر از چیزی کنیم که می‌بینیم.@Educationdirector