🎬 جلسه بیستم: دنی ویلنوو و استفاده از مقیاس برای روایتوقتی فیلمی از دنی ویلنوو را تماشا می‌کنید، او

🎬 جلسه بیستم: دنی ویلنوو و استفاده از مقیاس برای روایتوقتی فیلمی از دنی ویلنوو را تماشا می‌کنید، اولین چیزی که توجهتان را جلب می‌کند جلوه‌های ویژه یا طراحی صحنه نیست.بلکه احساسِ بزرگی یا کوچکی است.ویلنوو استاد استفاده از «مقیاس» است؛ یعنی رابطه بین انسان و محیط اطرافش.بیشتر فیلمسازان هنگام قاب‌بندی فقط به بازیگر فکر می‌کنند.اما ویلنوو قبل از هر چیز از خودش می‌پرسد:«این شخصیت در برابر این دنیا چقدر کوچک یا بزرگ به نظر برسد؟»اگر شخصیت احساس تنهایی، درماندگی یا ناتوانی دارد، او را در دل فضایی بسیار بزرگ قرار می‌دهد.اگر شخصیت به قدرت رسیده باشد، قاب را طوری طراحی می‌کند که حضورش بر فضا غلبه کند.در فیلم Dune بارها شخصیت‌ها را در مقابل سازه‌های عظیم، بیابان‌های بی‌انتها یا سفینه‌های غول‌پیکر می‌بینیم.این نماها فقط برای زیبایی نیستند.آن‌ها به مخاطب یادآوری می‌کنند که انسان در برابر نیروهای بزرگ‌تر، چقدر کوچک است.نمونه‌ای دیگر را در فیلم Arrival می‌بینیم.اولین مواجهه با سفینه فضایی، با عجله نمایش داده نمی‌شود.ویلنوو اجازه می‌دهد شخصیت‌ها آرام به آن نزدیک شوند.هر قدم، حس ابهت و ناشناخته بودن را بیشتر می‌کند.اگر از همان ابتدا سفینه را با یک نمای نزدیک نشان می‌داد، این حس از بین می‌رفت.یکی دیگر از ویژگی‌های ویلنوو، استفاده هوشمندانه از فضای خالی (Negative Space) است.در فیلم Blade Runner 2049 بارها می‌بینیم که شخصیت اصلی در قاب‌هایی قرار می‌گیرد که بخش بزرگی از تصویر خالی است.این فضای خالی فقط یک انتخاب بصری نیست؛ احساس تنهایی، بیگانگی و کوچکی انسان را تقویت می‌کند.درس مهمقبل از چیدن قاب، فقط به این فکر نکن که «بازیگر کجا بایستد.»از خودت بپرس:«اندازه محیط نسبت به شخصیت، چه احساسی را منتقل می‌کند؟»گاهی اگر فقط دو قدم عقب‌تر بروی و قاب را بازتر بگیری، بدون حتی یک دیالوگ، معنای صحنه کاملاً تغییر می‌کند.🎯 تمرین یک فضای باز پیدا کن؛ مثل یک میدان، پارک، سوله، یا خیابان خلوت.از یک شخصیت دو برداشت بگیر:۱. یک نمای نزدیک که تمام قاب را پر کند.۲. یک نمای بسیار باز که شخصیت بخش کوچکی از تصویر باشد.حالا هر دو نما را به چند نفر نشان بده و بپرس:«در کدام نما، شخصیت تنها‌تر یا آسیب‌پذیرتر به نظر می‌رسد؟»به احتمال زیاد بیشتر افراد نمای باز را انتخاب می‌کنند.آن‌وقت متوجه می‌شوی که گاهی اندازه سوژه در قاب، خودش یک دیالوگ است.🎬 جلسه بعد:استاد تعلیق. یاد می‌گیریم چرا هیچکاک می‌گفت: «اگر تماشاگر چیزی را بداند که شخصیت نمی‌داند، تنش چند برابر می‌شود.» این جلسه یکی از مهم‌ترین اصول ساخت تعلیق در تاریخ سینما را بررسی می‌کند.@Educationdirector