🎬 جلسه بیست‌وهشتم: کوئنتین تارانتینو و قدرت دیالوگ، سکوت و انتظاربسیاری از فیلمسازان تصور می‌کنند ص

🎬 جلسه بیست‌وهشتم: کوئنتین تارانتینو و قدرت دیالوگ، سکوت و انتظاربسیاری از فیلمسازان تصور می‌کنند صحنه‌های مهم باید همیشه با حادثه، حرکت یا اتفاق بزرگ ساخته شوند.اما کوئنتین تارانتینو نشان داد که گاهی یک گفت‌وگوی ساده می‌تواند از یک صحنه اکشن، پرتنش‌تر باشد.راز کار او این است:او قبل از اینکه اتفاقی رخ بدهد، مخاطب را وادار به انتظار می‌کند.یکی از ویژگی‌های مهم سینمای تارانتینو، ساختن تنش از طریق گفت‌وگوهای روزمره است.شخصیت‌ها درباره موضوعات معمولی صحبت می‌کنند، اما زیر این گفت‌وگو یک خطر، راز یا تضاد پنهان وجود دارد.مخاطب احساس می‌کند چیزی قرار است اتفاق بیفتد، اما نمی‌داند چه زمانی.در فیلم Pulp Fiction (داستان عامه‌پسند) ، یکی از ویژگی‌های مهم این است که شخصیت‌ها قبل از انجام کارهای مهم، درباره موضوعات عادی صحبت می‌کنند.همین تضاد بین گفت‌وگوی آرام و موقعیت خطرناک، سبک خاص تارانتینو را ایجاد می‌کند.او نشان می‌دهد که گاهی آرامش قبل از اتفاق، می‌تواند از خود اتفاق جذاب‌تر باشد.نمونه‌ای بسیار قوی را در فیلم Inglourious Basterds (حرامزاده‌های لعنتی) می‌بینیم.سکانس ابتدایی فیلم، گفت‌وگویی طولانی بین یک افسر نازی و صاحب یک خانه روستایی است.در ظاهر اتفاق خاصی نمی‌افتد.اما تارانتینو با انتخاب میزانسن، مکث‌ها، نگاه‌ها و تغییر لحن، هر جمله را تبدیل به یک تهدید می‌کند.مخاطب از همان ابتدا احساس خطر می‌کند، حتی قبل از اینکه اتفاق اصلی رخ دهد.در فیلم Django Unchained (جانگوی آزادشده) نیز تارانتینو از دیالوگ برای ساختن شخصیت استفاده می‌کند.او فقط اطلاعات نمی‌دهد؛ شخصیت‌ها را از طریق نوع حرف زدن، مکث‌ها، انتخاب کلمات و واکنش‌هایشان معرفی می‌کند.در سینمای او، دیالوگ فقط وسیله انتقال داستان نیست؛ خودش بخشی از شخصیت‌پردازی است.درس مهمیک دیالوگ خوب فقط نباید اطلاعات بدهد.باید چیزی را پنهان کند، تنش بسازد یا شخصیت را آشکار کند.وقتی دو شخصیت صحبت می‌کنند، از خودت بپرس:«این آدم واقعاً چه چیزی می‌خواهد بگوید و چه چیزی را پنهان می‌کند؟»همین فاصله بین حرف‌های گفته‌شده و ناگفته‌ها، جایی است که درام شکل می‌گیرد.🎯 تمرین یک صحنه یک دقیقه‌ای بنویس:دو نفر در یک مکان معمولی مثل کافه، پارک یا اتاق نشسته‌اند.موضوع گفت‌وگو باید کاملاً ساده باشد؛ مثلاً درباره هوا، غذا یا یک خاطره قدیمی.اما یکی از آن‌ها یک راز مهم دارد که نباید مستقیم گفته شود.با استفاده از:- مکث‌ها- نگاه‌ها- تغییر لحن- واکنش‌های کوچککاری کن که مخاطب احساس کند پشت این گفت‌وگوی معمولی، یک اتفاق مهم پنهان است.🎬 جلسه بعد:دنی ویلنوو ؛ کارگردانی که با سکوت، قاب‌های عظیم، نورپردازی مینیمال و طراحی دقیق فضا، احساسات بزرگی را بدون توضیح مستقیم منتقل می‌کند. با بررسی فیلم‌های Prisoners (زندانیان) ، Arrival (ورود) و Blade Runner 2049 (بلید رانر ۲۰۴۹) یاد می‌گیریم چگونه تصویر می‌تواند جایگزین دیالوگ شود.@Educationdirector