🎬 جلسه بیست‌وهفتم: مارتین اسکورسیزی و حرکت دوربین با انگیزهاگر یک ویژگی را بتوان امضای تصویری مارتی

🎬 جلسه بیست‌وهفتم: مارتین اسکورسیزی و حرکت دوربین با انگیزهاگر یک ویژگی را بتوان امضای تصویری مارتین اسکورسیزی دانست، آن حرکت هدفمند دوربین است.در بسیاری از فیلم‌ها، دوربین فقط شخصیت را دنبال می‌کند؛ اما در آثار اسکورسیزی، دوربین خودش بخشی از روایت است.او هیچ‌وقت دوربین را فقط برای زیبایی حرکت نمی‌دهد.هر حرکت، دلیل دارد.یکی از اشتباهات رایج فیلمسازان جوان این است که تصور می‌کنند هرچه دوربین بیشتر حرکت کند، فیلم حرفه‌ای‌تر به نظر می‌رسد.اما اسکورسیزی دقیقاً برعکس فکر می‌کند.او معتقد است:«اگر نتوانی دلیل حرکت دوربین را توضیح بدهی، بهتر است دوربین ثابت بماند.»در فیلم Goodfellas (رفقای خوب) ، سکانس معروف ورود هنری هیل و کارن به کلوپ کوپاکابانا با یک برداشت بلند فیلمبرداری شده است.دوربین همراه شخصیت‌ها از کوچه، راهرو، آشپزخانه و سالن عبور می‌کند.این فقط یک نمایش تکنیکی نیست.اسکورسیزی می‌خواهد بدون گفتن حتی یک دیالوگ، قدرت، نفوذ و جایگاه ویژه شخصیت اصلی را به مخاطب نشان دهد.تماشاگر احساس می‌کند همراه او وارد دنیایی شده که دیگران اجازه ورود به آن را ندارند.نمونه‌ای دیگر را در فیلم Casino (کازینو) می‌بینیم.دوربین مدام بین شخصیت‌ها، میزهای بازی و کارکنان حرکت می‌کند.نتیجه این است که مخاطب عظمت، نظم و پیچیدگی کازینو را احساس می‌کند، نه اینکه فقط آن را ببیند.در فیلم The Wolf of Wall Street (گرگ وال‌استریت) ، حرکت‌های سریع دوربین، همراه با تدوین پرانرژی و موسیقی، ریتم زندگی پرهیجان و خارج از کنترل شخصیت اصلی را به تصویر می‌کشند.اگر همین فیلم با دوربین ثابت ساخته می‌شد، بخش بزرگی از انرژی آن از بین می‌رفت.درس مهمقبل از اینکه دوربین را حرکت بدهی، این سؤال را از خودت بپرس:«اگر این حرکت را حذف کنم، آیا چیزی از داستان یا احساس صحنه کم می‌شود؟»اگر پاسخ «نه» است، احتمالاً آن حرکت فقط تزئینی است.اما اگر پاسخ «بله» باشد، حرکت دوربین به بخشی از روایت تبدیل شده است.🎯 تمرین یک شخصیت را در حال ورود به یک ساختمان فیلمبرداری کن.همان صحنه را به سه شکل اجرا کن:- یک بار با دوربین کاملاً ثابت.- یک بار با دوربین که فقط شخصیت را دنبال کند.- یک بار با حرکتی طراحی‌شده که هم شخصیت و هم فضای اطراف را معرفی کند.سپس هر سه نسخه را بدون صدا ببین.از خودت بپرس:«در کدام نسخه، بدون شنیدن دیالوگ، اطلاعات بیشتری درباره شخصیت و محیط دریافت کردم؟»اگر نسخه سوم این حس را ایجاد کرد، یعنی متوجه شده‌ای که حرکت دوربین می‌تواند روایت کند، نه اینکه فقط حرکت کند.🎬 جلسه بعد:کوئنتین تارانتینو ؛ کارگردانی که با دیالوگ‌های به‌ظاهر ساده، روایت غیرخطی و استفاده هوشمندانه از سکوت، صحنه‌هایی خلق می‌کند که تا سال‌ها در ذهن مخاطب می‌مانند. با بررسی فیلم‌های Pulp Fiction (داستان عامه‌پسند) ، Inglourious Basterds (حرامزاده‌های لعنتی) و Django Unchained (جانگوی آزادشده) یاد می‌گیریم چگونه گفت‌وگو می‌تواند خودش به صحنه اکشن تبدیل شود.@Educationdirector