قالیباف: ایران از ایدهٔ چین برای ایجاد یک معماری امنیتی جدید در منطقه استقبال می‌کند https://t.me/e

قالیباف: ایران از ایدهٔ چین برای ایجاد یک معماری امنیتی جدید در منطقه استقبال می‌کند https://t.me/eghtesademaaاهمیت خبر، زمان‌بندی سفر شی، و ظرفیت میانجی‌گری چین.خبر قالیباف به‌تنهایی یک موضع‌گیری دیپلماتیک معمولی است. اهمیتش از ترکیب سه چیز می‌آید:۱. زمانشی چند روز پیش در مصر از معماری امنیتی «بومی، مشترک و بدون دخالت خارجی» حرف زد. قالیباف بلافاصله همان ادبیات را تکرار کرد و گفت ایران آماده است. این پیام درست در فاصله حدود سه هفته تا دیدار ۲۴ سپتامبر شی و ترامپ در واشنگتن منتشر شد. یعنی تهران می‌خواهد قبل از آن نشست، پرونده امنیت منطقه و تنش ایران-آمریکا را روی میز پکن زنده نگه دارد.۲. نقش قالیبافاو هم رئیس مجلس است، هم نماینده ویژه امور چین، هم قبلاً مذاکره‌کننده ارشد در مسیر اسلام‌آباد بوده. وقتی او از ایده چین استقبال می‌کند، پیام صرفاً رسانه‌ای نیست؛ سیگنال هماهنگی داخلی هم هست: بخش مهمی از حاکمیت حاضر است چارچوب پیشنهادی پکن را بپذیرد.۳. اهرم چینچین از بقیه بازیگران فعلی اهرم بیشتری دارد. بزرگ‌ترین خریدار نفت ایران است، روی جریان انرژی خلیج فارس حساس است، با آمریکا پرونده تجاری و فناوری بزرگ دارد و سابقه میانجی‌گری ایران-عربستان را هم دارد. ترامپ و شی قبلاً درباره ایران و هرمز حرف زده‌اند. هیچ کشور دیگری همزمان روی تهران و واشنگتن این دو اهرم اقتصادی-سیاسی را ندارد.اما دو محدودیت مهم وجود دارد که نباید از نظر دور بماند:• چین میانجی «فعال روزمره» مثل پاکستان یا قطر در ماه‌های اخیر نبوده. بیشتر نقش قدرت بزرگ احتیاط‌کار را بازی کرده: هرمز باز بماند، جنگ گسترش پیدا نکند، و قبل از تعمیق بیشتر رابطه با تهران، تنش ایران-آمریکا کم شود.• منافع پکن با منافع تهران یکی نیست. چین نمی‌خواهد هزینه درگیری را بپردازد یا رابطه با ترامپ را فدای ایران کند. دیدار کوتاه پزشکیان و شی در بیشکک همین فاصله را نشان داد.جمع‌بندی از زاویه نظر شما:خبر از این جهت مهم است که تهران علناً سوار قطار پیشنهادی چین شده و این کار را درست قبل از دیدار شی-ترامپ انجام داده. اگر پکن بخواهد در واشنگتن از این اهرم استفاده کند، این پیام قالیباف به او دست بالاتر می‌دهد. اگر نخواهد یا نتواند، خبر بیشتر یک اعلام آمادگی یک‌طرفه می‌ماند. یعنی اهمیت خبر وابسته به این است که شی در ۲۴ سپتامبر واقعاً پرونده ایران را روی میز بگذارد یا نه.